ارزيابي مقايسه اي روش هاي بهبود روشنايي در تصاوير هوايي

امروزه تصويربرداري هوايي يكي از روش‌هاي رايج به‌منظور تهيه محصولات مرتبط با علوم مكاني مانند تصاوير اورتو و مدل ديجيتالي سطح زمين مي‌باشد اما وجود شرايط نوري غير ايده آل در تصويربرداري هوايي يك پيشامد معمول مي‌باشد. تكنيك‌هاي مختلفي به‌منظور بهبود كيفيت تصاوير ازنظر شرايط نوري در يك دهه اخير ارائه‌شده است، اما بررسي ميزان تأثير آن‌ها در تصاوير هوايي مورد ارزيابي قرار نگرفته است. هدف اين تحقيق رسيدن به يك روش مناسب براي بهبود روشنايي در تصاوير هوايي مي‌باشد كه به دليل شرايط نامناسب ميزان روشنايي در آن‌ها از كيفيت مطلوبي برخوردار نبوده كه به سبب آن باعث مي‌شود يك سري از اطلاعات طيفي از دست برود. بدين منظور در مجموع 11 روش مختلف در بهبود روشنايي تصاوير براي دو منطقه موردمطالعه كه ازنظر  شرايط نوري متفاوت مي‌باشند موردبررسي قرار گرفت. همچنين ميزان تأثير اين روش‌ها در تصاوير بهبوديافته با استفاده از 11 شاخص روشنايي ارزيابي شد. درنهايت بر اساس شاخص‌هاي روشنايي روش بهبود جزييات چند مقياسي براي منطقه موردمطالعه اول با شرايط نوري كم در مناطق سايه و روش تركيب تصاوير با روشنايي متفاوت بر اساس وزن‌هاي تطبيقي براي منطقه موردمطالعه دوم كه داراي شرايط نوري زياد بوده انتخاب شدند. با انتخاب بهترين روش براي هركدام از تصاوير مربوط به مناطق مختلف ميزان تأثير  بهبود محصولات فتوگرامتري از پردازش تصاوير بهبوديافته نيز مورد ارزيابي قرار گرفت. بهبود عوارض پنهان‌شده در مناطق سايه و همچنين عوارضي كه به دليل ميزان نور بيش‌ازاندازه به دليل انعكاس بالا با چشم به‌راحتي قابل‌تشخيص نيست ، از نتايج بهبود روشنايي تصاوير هوايي هست. هم‌چنين در بخش توليد ابر نقطه و مدل ديجيتالي سطح زمين نيز عوارض سطح زمين كه قبل از بهبود تصاوير، ازدست‌رفته بود به مقدار قابل‌توجهي بهبود يافت. نتيجه به‌دست‌آمده بر اساس شاخص شباهت ساختاري از بهترين روش‌هاي انتخاب‌شده براي تصاوير منطقه موردمطالعه اول  و منطقه موردمطالعه دوم به ترتيب برابر 0.95 و 0.99 مي‌باشد.