تاثير بهزيستي معنوي بر سايش اجتماعي با ميانجي گري بدبيني سازماني

هدف پژوهش حاضر تاثير بهزيستي معنوي برسايش اجتماعي باميانجي گري بدبيني سازماني معلمان دوره دوم متوسطه شهرستان بجنورد بوده است. روش پژوهش همبستگي با رويكرد مدل سازي معادلات ساختاري بوده است. جامعه آماري پژوهش حدود 580 نفر از معلمان دوره دوم متوسطه شهرستان بجنورد با نمونه 231 نفري مطابق با روش تصادفي ساده انتخاب شدند. براي جمع‌آوري داده‌ها از پرسشنامه بهزيستي، سايش اجتماعي و بدبيني سازماني استفاده شد. روايي و پايايي هر سه ابزار مطابق با تحليل تاييدي و پايايي آلفاي كرانباخ و تركيبي مورد تاييد قرار گرفت. داده ها با نرم‌افزار Smart Pls مورد تحليل قرار گرفت. نتايج نشان داد كه بهزيستي معنوي بر سايش اجتماعي و بدبيني سازماني معلمان موثر است و اثر بهزيستي معنوي از طريق بدبيني سازماني بر سايش اجتماعي تاييد شد از طرفي بدبيني سازماني اثر مستقيم بر سايش اجتماعي داشت. نتايج حاصل از تحليل داده‌ها نشان داد بهزيستي معنوي موجب كاهش سايش اجتماعي و كاهش بدبيني سازماني مي‌شود. بدبيني مستقيما موجب افزايش سايش اجتماعي معلمان مي‌شود.