مقايسه فعاليت الكتريكي عضلات منتخب ساق و ران حين اجراي حركات عملكردي در ورزشكاران زن با و بدون بي‌ثباتي مزمن مچ پا

زمينه و هدف: بي‌ثباتي مچ پا از شايع‌ترين آسيب‌ها بين ورزشكاران است. تغييرات بيومكانيكي، نقص‌هاي حسي– حركتي و اختلالات عصبي– عضلاني در افراد مبتلابه بي‌ثباتي مزمن مچ پا گزارش ‌شده است. اين مطالعه به‌منظور مقايسه فعاليت الكتريكي عضلات منتخب ساق و ران حين اجراي حركات عملكردي در ورزشكاران زن با و بدون بي‌ثباتي مزمن مچ پا انجام شد.روش بررسي: اين مطالعه مورد شاهدي روي 40 ورزشكار زن در محدوده سني 30-18 سال در دو گروه 20 نفري مورد (داراي بي‌ثباتي مچ پا) و شاهد سالم (بدون بي‌ثباتي مچ پا) انجام شد. فعاليت الكتريكي عضلات منتخب ساق و ران طي سه الگوي عملكردي اسكات بالاي سر، اسكات بالاي سر با بالا بردن پاشنه و اسكات تك‌پا توسط دستگاه الكترومايوگرافي ثبت شد. عضلات مورد بررسي شامل عضله دوقلو داخلي، عضله دوقلو خارجي، عضله درشت‌نئي قدامي، عضله نازك نئي بلند، عضله نعلي، عضله پهن خارجي، عضله پهن داخلي و عضله دوسر راني بودند.يافته‌ها: فعاليت عضلات پهن داخلي، پهن خارجي، دوسر راني و درشت نئي قدامي در اسكات تك‌پا و فعاليت عضلات پهن داخلي، پهن خارجي، دو سرراني، نعلي و درشت نئي قدامي در اسكات بالاي سر گروه مورد افزايش آماري معني‌داري در مقايسه با گروه شاهد يافت (P 0.05). بيشترين تفاوت در فعاليت عضلات دو گروه در حركت اسكات بالاي سر با بالا بردن پاشنه مشاهده شد كه در اين حركت غير از بخش خارجي عضله دوقلو، بين تمام عضلات ديگر افزايش آماري معني‌داري يافت شد (P 0.05).نتيجه‌گيري: حركات عملكردي باعث افزايش سطح فعاليت الكتريكي عضلات ساق و ران ورزشكاران زن داراي بي‌ثباتي مچ پا مي‌گردد.