كمي‌سازي ارزش اقتصادي منابع آب كشاورزي استان اصفهان با رويكرد اصلاح الگوي كشت و بر مبناي آب مجازي

لحاظ مباني آب مجازي در برآورد ارزش اقتصـادي منابع آب و انتخاب الگوي كشت مناسب سبب افزايش بهره‌وري منابع آب و نيل به توسعه پايدار مي‌شود. در مقاله حاضر ارزش اقتصادي منابع آب كشاورزي يكبار بدون در نظر گرفتن آب مجازي و بار ديگر با لحاظ آن براي چهار محصول زراعي گندم، جو، يونجه و ذرت علوفه اي با استفاده از مدل رياضي توسعه يافته موجود براي دو شهرستان شاهين شهر- ميمه و برخوار از استان اصفهان برآورد شد. براي اين منظور از سه روش وزن دهي براساس مساحت تحت كشت، حجم آب خالص مصرفي و درآمد محصول استفاده شد. بدين منظور از اطلاعات كشاورزي، هواشناسي و حجم آب مصرفي هر گياه و نيز ميزان هزينه ها و درآمدهاي مربوط به هر محصول براي سال زراعي 1400-1399 استفاده شد. نتايج نشان داد كه در هر روش وزن دهي و براي هر دو شهرستان مورد مطالعه، ارزش اقتصادي آب كشاورزي با در نظر گرفتن آب مجازي بيشتر شد. به گونه اي كه با حذف يونجه و كشت ذرت علوفه اي در شهرستان شاهين شهر‌ميمه با وزن دهي بر اساس روش مساحت تحت كشت، روش حجم آب مصرفي و روش درآمد محصول، به ترتيب 22، 44 و 23 درصد و در شهرستان برخوار به ترتيب 17، 15 و 15 درصد ارزش اقتصادي منابع‌ آب افزايش مي يابد. اين پژوهش نشان داد كه با اصلاح الگوي كشت بر مبناي آب مجازي مي توان با افزايش ارزش اقتصادي منابع آب موجب كاهش در مصرف منابع آب و دست يابي به توسعه پايدار شد.