بررسي شاخص‌هاي كيفيت زندگي با مدل سازي معادلات ساختاري در شهر سرپل ذهاب

آرزوي بهبود كيفيت زندگي در مكاني مشخص و براي شخص يا گروه مشخص، كانون توجه مهمي براي برنامه ريزان است. مطالعه حاضر با هدف بررسي الگوي روابط ساختاري شاخص هاي كيفيت زندگي در شهر سرپل ذهاب انجام گرفت. روش پژوهش حاضر از لحاظ هدف كاربردي و از لحاظ روش توصيفي- همبستگي است. جامعه آماري شهروندان شهر سرپل -ذهاب مي باشد كه با توجه به حجم جامعه (45481N=) تعداد 381 نفر از اين افراد با استفاده از فرمول كوكران محاسبه و به شيوه نمونه‌ گيري تصادفي ساده توزيع گرديد. براي تجزيه ‌و تحليل داده‌ها از ضريب آلفاي كرونباخ و تحليل عاملي تأييدي استفاده شد. كليه تحليل‌ ها با استفاده از نرم‌ افزار 25 SPSS و LISREL8.8 انجام گرديد. نتايج حاصل از ضريب هسماني دروني نشان داد كه اين مقياس از پايايي مناسبي برخوردار است. ضريب آلفاي كرونباخ براي نمره كل كيفيت زندگي شهري برابر 91/0 و براي مؤلفه‌ ها در دامنه 70/0 تا 74/0 مي‌باشد. برازش مدل تحليل عاملي تأييدي نيز مدل 5 عاملي اين پرسشنامه را تائيد كرد. در بعد زيست محيطي گويه احساس آرامش نبود آلودگي‌ هاي صوتي، بصري و ... )، در بعد اجتماعي رضايت از حس شادي و سر زندگي در محل سكونت، در بعد اقتصادي ميزان تمايل به ادامه زندگي در صورت افزايش درآمد، در بعد كالبدي رضايت از شرايط واحد مسكوني (اندازه، تعداد اتاق، تجهيزات لازم و ....) و نهايتاً در بعد مديريت شهري رضايت از خدمات ارائه شده شهرداري (جمع‌ آوري به موقع زباله، فاضلاب و مواد زايد ساختماني و بيشترين بار عاملي را دارند.