ارزيابي مدل هاي سنجش قابليت هاي كشاورز ي(مدل اكولوژيكي ومدل مبتني برآمايش سرزمين)

اهميت بخش كشاورزي به عنوان يكي از اركان اصلي اقتصاد يك كشور تاحدي است كه در سند چشم انداز وظيفه بسيار سنگين امنيت غذايي و كمك در حفظ محيط زيست بعهده بخش كشاورزي گذاشته شده است.باتوجه به اينكه براي سنجش قابليتهاي كشاورزي كمتربه معيارهاي انساني توجه شده است وتحقيقات انجام شده بيشتر عوامل طبيعي را براي سنجش قابليتهاي كشاورزي در نظر گرفته اند،در اين تحقيق سعي بر سنجش قابليتهاي كشاورزي با دو مدل اكولوژيكي كه عبارت است از: سنجش قابليتهاي كشاورزي فقط با معيار هاي طبيعي ومدل مبتني برآمايش سرزمين كه يك ديد جامع تر دارد وعلاوه بر معيارهاي طبيعي، معيار هاي انساني را نيز در نظر ميگيرد.روش گردآوري اطلاعات كتابخانه اي ومراجعه به موسسات مختلف ميباشد، ازنظر ماهيت كاربردي، روش از نظر هدف توصيفي- تحليلي: پتانسيل كشاورزي استان ك.ب براساس معيار هاي مدل مخدوم ،عوامل طبيعي همچون: شيب ،جهت ،ميزان آب، باران، اقليم،عمق، بافت، حاصلخيزي، زهكشي خاك بااستفاده ازمدل توان اكولوژيكي مورد ارزيابي قرار گرفته ودر مرحله بعد قابليت كشاورزي استان ك.ب، براساس مدل آمايش سرزمين: معيارهاي طبيعي: درصد شيب، جهت شيب، خاك(عمق، بافت، حاصلخيزي، فرسايش، زهكشي )، ميزان آب، باران و آب وهوا و معيارهاي انساني: راههاي دسترسي، جمعيت، بيكاري، فقر، و مناطق روستايي بعد از ارزيابي معيارها توسط بيست متخصص در اين زمينه، معيارها بعد از صحت سنجي در محيط (SPSS) وميانگينگيري با استفاده از AHP))وزندهي شده. ودر محيط سيستم اطلاعات جغرافيايي با هم تركيب شده. بااستفاده ازنرم افزار اردس وباتطبيق دادن نقشه هاي ساخته شده بادر نظر گرفتن وضع موجود، مشاهدات ميداني وگوگل ارث، نتايج حاكي از اين است كه سنجش قابليتهاي كشاورزي استان ك.ب براساس مدل آمايش سرزمين ( كه عدد 87.62با توجه به 400نقطه اي كه مشخص شده بدست آمده ) به نتايج واقع بينانه تري نسبت به مدل اكولوژيكي ( كه عدد73.58با توجه به 400نقطه اي كه مشخص شده بدست آمده )منجر ميشود.