بررسي نظام‌مند از رشد مفهوم همپايي فناورانه

مقاله حاضر يك بررسي نظام‌مند از رشد ادبيات همپايي فناورانه با استفاده تكنيك‌هاي كتاب‌سنجي پيشرفته و پايگاه ‌داده‌ حاصل از جمع‌آوري مطالعات اصلي براساس جستجوي داده‌هاي وب‌اف‌ساينس انجام داده ‌است. 5626 سند به‌دست ‌آمده با استفاده از معيارهاي هم‌رخدادي و هم‌استنادي تحليل شد. نتايج نشان ‌داد كه مسأله همپايي فناوري در ادبيات دانشگاهي در دهه 1960 ظاهر شد اما تنها در دهه 1980 به حجم قابل‌ ملاحظه‌اي دست ‌يافت. در دهه 1990 بيشتر شد و گسترش يافت. در ابتداي شكل‌گيري در دهه 80، دو جريان كاملاً مستقل رشد اقتصادي در سطح كلان و توانمندي‌هاي فناوري در كشورهاي در حال توسعه وجود داشتند كه اين جريانات در دهه 90 به يكديگر متصل شدند. اما در دهه بعدي مطالعات سطح بنگاه با تأكيد بر توانمندي‌هاي سازماني توسعه يافتند كه مسير را براي مطالعات گسترده در دهه 2010 باز كرد كه در آن بين‌المللي‌شدن شركت‌هاي متأخر به صورت جدي مورد بررسي قرار‌ گرفت. بنابراين به صورت مشخص مطالعات از اقتصاد سطح كلان با تأكيد بر رشد اقتصادي به سمت مطالعات سطح صنعت با تأكيد بر بين‌المللي‌شدن و ارتقاي فناوري تغيير كرده است كه در آن چهار خوشه فكري رشد اقتصادي، نظام نوآوري، مديريت دانش و پويايي صنعتي با هم در حال تعامل هستند. حوزه‌هاي اصلي كه در مورد همپايي فناوري تحقيق مي‌كنند، اقتصاد، كسب و كار و مديريت هستند. همچنين همپايي فناوري را مي‌توان يك حوزه بين رشته‌‌اي از ساير حوزه‌ها مانند مطالعات منطقه‌اي، مطالعات محيطي، تحقيقات عملياتي و علوم اجتماعي در نظر گرفت. كليدواژه‌هاي اصلي را مي‌توان نوآوري، تحقيق و توسعه و بهره‌وري دانست.