رابطه بين قرباني شدن قلدري سايبري با خودزني غير‌خودكشي و رفتارهاي خودكشي نوجوانان: نقش ميانجي تنظيم هيجان

مقدمه: خودزني غير‌خودكشي و رفتارهاي خودكشي جزو مشكلات شايع در بين نوجوانان سرتاسر جهان هستند. هدف اصلي پژوهش حاضر بررسي رابطه بين قرباني شدن قلدري سايبري با خودزني غير‌خودكشي و رفتارهاي خودكشي نوجوانان با توجه به نقش ميانجي تنظيم هيجان بود.روش: اين پژوهش از پژوهش‌هاي بنيادي و توصيفي از نوع همبستگي بود. جامعه‌ آماري متشكل از تمامي نوجوانان شهر مشهد در سال 1401 بود. نمونه پژوهش شامل 551 نوجوان بود كه به‌صورت آنلاين به ابزارهاي اين پژوهش يعني سياهه‌ خود آسيب‌رساني آگاهانه و تعمدي، پرسشنامه‌ رفتارهاي خودكشي تجديدنظر شده، پرسشنامه‌ تنظيم هيجان و مقياس قرباني شدن سايبري پاسخ دادند. داده‌هاي پژوهش با نرم‌افزارهاي spss و «ليزرل» و همچنين روش مدل‌يابي معادلات ساختاري تحليل شدند.نتايج: نتايج نشان داد كه بين قرباني شدن قلدري سايبري و تنظيم هيجان با خودزني غير‌خودكشي و رفتارهاي خودكشي رابطه وجود دارد (0.05 p). مدل نقش ميانجي تنظيم هيجان در رابطه بين قرباني شدن قلدري سايبري با خودزني غير‌خودكشي و رفتارهاي خودكشي نوجوانان از برازش خوبي برخوردار است (CFI= 0.96, NFI= 0.97, IFI= 0.97, GFI= 0.93, RMSEA= 0.077). اثر غيرمستقيم قرباني شدن قلدري سايبري با ميانجي‌گري راهبرد تنظيم هيجان سركوبي بر رفتارهاي خودكشي معنادار است (0.05 =p).بحث و نتيجه‏گيري: نتايج نشان داد كه تنظيم هيجان نقش غيرمستقيمي در افزايش اثر قرباني شدن قلدري سايبري بر رفتارهاي خودكشي دارد. توجه به اين سازه‌ها در حوزه آسيب‌شناسي رواني و تدوين برنامه‌هاي پيشگيري و مداخله‌اي در مورد آن‌ها مي‌تواند مفيد باشد.