الگوي پيشايندهاي محيط رسانه هاي اجتماعي با رويكرد اعتماد رسانه اي ـ اجتماعي به امنيت اجتماعي

پژوهش حاضر با هدف طراحي الگوي پيشايندهاي محيط رسانه‌هاي اجتماعي با رويكرد اعتماد رسانه‌اي ـ اجتماعي بر امنيت اجتماعي انجام شده است. اين پژوهش از لحاظ هدف كاربردي است و با روش اجرا در قالب يك پژوهش توصيفي ـ پيمايشي با رويكرد مقطعي انجام شده است. جامعه آماري شامل كليه شهروندان شهر تهران بود كه از اين ميان، نمونه‌اي متشكل از 200 نفر انتخاب شده است. براي محاسبه حجم نمونه از فرمول مختص معادلات ساختاري (5q n 15q) استفاده شده است. در اين پژوهش براي جمع‌آوري اطلاعات جهت آزمون فرضيه‌ها پرسشنامه‌اي شامل 6 بعد و 26 سؤال تنظيم شده است. روايي پرسشنامه با استفاده از روش روايي محتوا  و روايي همگرا و پايايي پرسشنامه با محاسبه ضريب آلفاي كرونباخ و پايايي تركيبي تأييد شد. فرضيه‌ها با تكنيك حداقل مربعات جزئي و نرم‌افزار اسمارت پي‌ال‌اس مورد آزمون قرار گرفت. نتايج حاصل از آزمون فرضيه‌هاي تحقيق نشان داد كه كيفيت اطلاعات تأثير مثبت و معناداري بر اعتماد اجتماعي دارد؛ اعتبار اطلاعات تأثير مثبت و معناداري بر اعتماد اجتماعي دارد؛ صداقت ادراك‌شده تأثير مثبت و معناداري بر اعتماد اجتماعي دارد؛ اعتماد اجتماعي تأثير مثبت و معناداري بر سرمايه اجتماعي دارد؛ اعتماد اجتماعي تأثير مثبت و معناداري بر امنيت اجتماعي دارد؛ سرمايه اجتماعي تأثير مثبت و معناداري بر امنيت اجتماعي دارد. درمجموع يافته‌هاي اين تحقيق نشان مي‌دهد كه پيشايندهاي محيط رسانه‌هاي اجتماعي از طريق تأثيرگذاري بر اعتماد و سرمايه اجتماعي مي‌تواند نقش مثبتي در شكل‌گيري امنيت اجتماعي ايفا كند.