برنامه سازي رسانه اي براي سالمندان: مطالعه اي كيفي در شهر يزد

رسانه به عنوان عضوي تأثيرگذار در تمامي عرصه‌هاي زندگي افراد جامعه نقشي انكار ناپذير دارد، در اين ميان سالمندان نيازمند نگاه خاص رسانه هستند. هدف اين پژوهش مخاطب پژوهي سالمندان يزدي است. در اين پژوهش راستا تلاش شد تا ضمن آشنايي با وضعيت گذران زندگي سالمندان يزدي و آگاهي از انتظارات و توقعات آنان، در خصوص برنامه‌سازي رسانه اي پيشنهاداتي ارائه شود. جهت جمع‌آوري داده‌هاي پژوهش از طرح تحقيق كيفي استفاده شد. مشاركت‌كنندگان 10 نفر از خبرگان و كارشناسان حوزه رسانه و سالمندي بودند كه به روش نمونه گيري هدفمند و نظري انتخاب شدند. داده ها طي يك دوره 3 ماه با استفاده از ابزار مصاحبه نيمه‌ساختارمند جمع‌آوري شد. تحليل داده‌ها با كمك روش تحليل محتواي كيفي انجام گرفت . طي تحليل‌هاي صورت گرفته 100 مفهوم در قالب 21 زيرمقوله و 10 مقوله اصلي كه شامل: زندگي نازيسته، اهميت نيازهاي مادي و حمايتي، رسالت صداوسيما در قبال سالمندان، پخش برنامه اثرگذار و مفرح در دوران بحران، استراتژي هاي خلاقانه و تعاملي ساخت برنامه، زمانبندي مناسب پخش برنامه، برنامه سازي جنسيت محور براي سالمندان، برنامه سازي سن محور براي سالمندان، برنامه سازي براي سالمندان غيربومي، برنامه سازي مشوق سالمندي فعال بود استخراج شد. در راستاي حفظ مخاطب به عنوان يكي از اهداف اصلي صدا و سيما، پيشنهاد مي شود همزمان با شناسايي گروههـاي مختلف سني و جنسي سالمندان و توجه به ويژگي هاي هر گروه، ضمن ارزش قائل شدن به خواست مخاطب سالمند و علاقه مندي هاي او، ذائقه سازي در مخاطب به صورت بسيار تدريجي و غيرمستقيم صورت گيرد.