قواعد فقهي عدم جواز سياست‌گذاري‌هاي تحديد نسل با تحليل مضمون ديدگاه‌هاي آيت‌الله خامنه‌اي

سياست‌گذاري‌هاي تحديد نسل در سه دهه اخير موجب كاهش جمعيت و شروع بحران سالمندي در كشور شده است. موضوع اين تحقيق تبيين ابعاد فقهي اين سياست گذاري‌هاست؛ زيرا ابعاد فقهي اين موضوع براي برخي از سياست‌گذاران روشن نيست و اين ابهام ممكن است در تصميم‌گيري‌هاي كلان مسيري در تعارض با فقه و شريعت پيش‌روي آنان نهد. بر اين اساس، هدف از نگارش اين مقاله در گام اول تبيين موضوع تحديد نسل و سپس استخراج حكم شرعي آن با استناد به قواعد فقهي است تا مشكل مذكور مرتفع گردد. براي تبيين موضوع نياز است تعريف، آثار و پيامدهاي تحديد نسل از ديدگاه خبرگان روشن شود، بدين منظور مراجعه به ديدگاه‌هاي آيت الله خامنه‌اي به جهت اشراف سياسي و اجتماعي به موضوع، گزينه‌اي مطلوب است؛ بر اين اساس مسئله تحقيق اين است كه تحديد نسل از ديدگاه مقام معظم رهبري چه تعريف، آثار و پيامدهايي داشته و مطابق اين تبيين حكم شرعي آن با استناد به قواعد فقهي چيست؟ اين پژوهش با روش كيفي تحليل مضمون انجام شد، يافته‌ها حاكي است كاهش جمعيت از منظر ايشان سبب تضعيف نظام، ضرر به مسلمين، مساعدت و سلطه دشمن است كه بر اساس تحليل مضمون، قابل تطبيق با قواعد فقهي «نفي سبيل»، «حفظ كيان اسلام»، «حرمت اعانه بر اثم» و «لاضرر» مي‌باشد، نتيجة اين تطبيق عدم جواز فقهي سياست‌گذاري‌هايي است كه موجب تحديد نسل در كشور مي‌شود.