ارائه مدل كارآفريني اجتماعي سازماني (مطالعه موردي: سازمان هاي غير انتفاعي ايران)

كارآفريني اجتماعي سازماني را مي توان پيگيري رفتار كارآفرينانه در سازمان ها براي ايجاد ارزش اجتماعي تعريف نمود. بنابر اين شناسايي ابعاد كارآفريني اجتماعي و رابطه بين اين ابعاد، به درك ما از اين پديده و ارائه مدل كارآفريني اجتماعي سازماني در سازمان هاي غير انتفاعي كمك بسزايي مي نمايد كه هدف اصلي اين مقاله مي باشد. اين پژوهش از نظر هدف كاربردي و از نظر روش اجراي تحقيق، از روش نمونۀ موردي و زمينه اي استفاده شده كه با توجه به موضوع تحقيق، از طريق پرسشنامه، به شناسايي مولفه هاي كارآفريني اجتماعي سازماني و ارتباط اين مولفه ها در 10 سازمان غيرانتفاعي ايران به عنوان نمونه هاي مورد مطالعه پرداخته شده است. براي تجزيه و تحليل اطلاعات از تحليل همبستگي كانوني استفاده شده است. نتايج بررسي ها نشان مي دهد كه 4 بعد اصلي كارآفريني اجتماعي شامل ابعاد سازماني، استراتژيك، پيش برنده محيطي و پيش برنده مرحله راه اندازي مي باشد كه بعد سازماني متشكل از 7 مولفه شامل فرهنگ سازماني كارآفرينانه منابع سازمان عقلانيت اقتصادي كنترل و ارزيابي عملكرد ويژگي ها،ارزش ها و رفتار كاركنان ارتباطات سازماني ساختار سازماني مناسب و بعد استراتژيك شامل 2 مولفه شامل ويژگي ها، ارزش ها و رفتار رهبران استراتژيك ماموريت چشم انداز محور و بعد پيش برنده محيطي شامل 3 مولفه شامل حمايت هاي دولت و شهرداري محيط اقتصادي مناسب محيط اجتماعي مناسب و يك مولفه شامل پيش برنده مرحله راه اندازي مبتني بر اقدامات اوليه مي باشد و ميان تمامي مولفه هاي كارآفريني اجتماعي سازماني ، همبستگي وجود دارد.