ارزش معنوي كار و كسب درآمد در فرهنگ قرآن با رويكرد فقهي اخلاقي -تربيتي

اين مقاله با موضوع كسب و كار در فرهنگ قرآن به تبيين نگاه ويژه قرآن كريم به كسب درآمد پرداخت و ارزش معنويِ كار را در فرهنگ قرآن روشن ساخت. هدف از نگارش اين مقاله كمك به ترويج و تقويت فرهنگ كار به عنوان ارزشي اسلامي بود كه در بند1 سياست هاي كلي اشتغال، ابلاغيه امام خامنه‌اي آمده است. مهمترين مسئله در اين نوشتار اصلاح باور به جدايي ميان كار و معنويت بود. برخي براين باورند كه كسب درآمد نوعي آلودگي به دنيا است كه با معنويت تنافي دارد و براي كسب معنويت بايد اوقات جداگانه‌اي قرارداد؛ درحالي‌كه با تبيين فرهنگ قرآن دريافتيم كه مي‌توان به كسب درآمد نيز نگاهي معنوي داشت و از آن براي رشد معنويت در خود استفاده كرد. اين نوشتار با روش تحقيق كيفي در شاخه توصيفي-تحليلي مبتني بر روشهاي منضبط استنباط فقهي با بهره‌گيري از قواعد فهم متن در فقه و اصول به سراغ آيات و روايات رفت تا ارزش معنوي كسب و كار را در فرهنگ قرآن تبيين كند. بنابراين ابتدا معناي واژگاني كار در فارسي و عربي روشن شد سپس با مراجعه به روايات فقهي تعابير اسلام براي كسب و كار به دست آمد. قرآن كريم براي اشاره به كسب و كار از تعبير خاص «الابتغاء من فضل الله» استفاده كرده است كه با دقت در ظرافت هاي به كار رفته در اين تعريف نگاه معنوي و خاص قرآن به كسب درآمد به دست آمد و ارزش معنوي كار در فرهنگ قرآن روشن شد.