رابطۀ متقابل در ابرها: طراحي مزوسيستم خانه - مدرسه در فضاي پوشه‌كار ابر - محور براي دانش‌آموزان دورۀ ابتدايي

رابطۀ موثر بين خانه و مدرسه باعث افزايش درگيرشدن والدين در فرايند يادگيري فرزندانشان و درنتيجه بهبود يادگيري و رشد شخصي آن‌ها مي‌شود. در سال‌هاي اخير، گسترش فناوري‌هاي ارتباطي نوين، حوزۀ ارتباط بين خانه و مدرسه را متحول كرده‌ است، اما استفاده از اين فناوري‌هاي ارتباطي به معناي برقراري رابطۀ مؤثر بين خانه و مدرسه نيست؛ بلكه آنچه در اثربخش‌بودن آن‌ها نقش تعيين‌كننده دارد چگونگي تعامل كاربران و روابط انساني طراحي‌شده در بستر فناوري‌ است. هدف از پژوهش حاضر طراحي رابطۀ بين خانه و مدرسه براساس نظريۀ برونفن‌برنر در بستر پوشه‌كار ابر ـ محور و بررسي چگونگي درگيرشدن والدين در فرايند يادگيري فرزندانشان از ديدگاه خود و معلمان بود. در اين پژوهش كيفي از نوع مطالعۀ موردي، پنج والد و دو معلم به شيوۀ هدفمند انتخاب شــدند و در مصاحبۀ نيمه‌ساختاريافته شركت كردند. تجزيه‌وتحليل داده‌هاي كيفي با استفاده از مراحل پيشنهادي كرسول (2012) انجام شد. شناسايي مقوله‌ها با استفاده از تكنيك كدگذاري سه‌مرحله‌اي كوربين و اشتراوس (2008) و با توجه به چهارچوب ابعاد درگيري والدين اپشتاين (2019) انجام شد. يافته‌هاي به‌دست‌آمده نشان دادند كه طراحي مزوسيستم بين خانه‌ و مدرسه در بستر پوشه‌كار ابر ـ محور، والدين را در ابعاد ارتباط بين خانه و مدرسه، يادگيري در خانه و والدگري در فرايند‌هاي يادگيري فرزندشان درگير مي‌كند. همچنين يافته‌ها نشان دادند اين طراحي فرصت‌هايي را در راستاي رشد شخصي دانش‌آموزان فراهم و برخي موانع ارتباطي در بستر فناوري نوين را براي كاربران ايجاد مي‌كند. نتايج اين مطالعه تبيين‌كنندۀ چگونگي طراحي بسترهاي فناوري‌هاي ارتباطي به پشتوانۀ نظريۀ مناسب براي تعامل مؤثر بين والدين، دانش‌آموز و معلم است.