تحليلي بر محتواي رساله «الرّد علي الرافضه»؛ (رديه‌اي كهن با رويكرد كلامي، عرفاني)

ابوعبدالله محمد بن علي ملقب به «حكيم»، عالمي از سده سوم و برآمده از بوم ترمذ است. افزون بر آثار متعدد در حوزه زهد و عرفان، رساله‌اي به نام «الرّد علي الرافضه» از او برجاي‌مانده كه اثري كلامي و از نوع «رديّه» است. در برگ‌هاي باقي مانده از تك‌نسخه خطي اين رساله، مسئله جانشيني پيامبر(ص) محور بحث قرار گرفته است. حكيم ترمذي در اين رساله براي تقويت ديدگاه عامّه، به اين امور متوسل شده است؛ اجماع صحابه در ترتيب خلفاي راشدين، وجود نداشتن نص بر جانشيني با تأويل آيه ولايت و حديث غدير، محتمل ندانستن خطاي صحابيان در تبعيت از پيامبر(ص) و ادعاي سكوت و حتي رضايت امام از حكمراني خلفا. در نوشتار حاضر سعي بر آن است به روشي توصيفي ـ تحليلي، ضمن معرفي اين رساله، مدعيات حكيم ترمذي و نقش پيش‌فرض‌هاي كلامي او مورد نقد و بررسي قرار گرفته و اشكالات وي به عقايد شيعه پاسخ داده شود.