بررسي تاثير نوع احيا كننده بر رفتار سنتز و ريزساختار آلياژ Ni-Cr-Mo توليد شده با روش سنتز احتراقي به كمك امواج مايكروويو

در اين پژوهش اثر نوع احيا كننده بر رفتار سنتز و ريزساختار آلياژ Ni-Cr-Mo كه با روش سنتزخوداحتراقي خودپيشرونده به كمك امواج مايكروويو تهيه شده است مورد بررسي قرار گرفت. بدين منظور از NiO، MoO3 و Cr2O3 به عنوان پيش‌ماده و نسبت‌هاي مختلف از آلومينيم به سيليسيم به عنوان احيا‌كننده استفاده شد. نتايج نشان داد هنگامي كه سيليسيم به تنهايي به عنوان عامل احيا كننده در مخلوط‌هاي پودري قرار دارد، به دليل دماي ذوب بالا وارد واكنش سنتز نمي‌شود و نمونه‌هاي سيليكوترمي عليرغم داشتن دماي آدياباتيك بالاتر از معيار مرزانف، سنتز نشدند. حداكثر ميزان بازيابي عناصر نيكل و موليبدن در نمونه Al50 است كه به ترتيب برابر92% و 96% است. اما بازدهي بازيابي كروم در اين نمونه در حدود 36% است. استفاده از آلومينيم اضافي به مقدار 1.1 و 1.2 برابر مقدار استوكيومتري در نمونه‌هاي Al50ex1.1 و Al50ex1.2 باعث شده ميزان بازدهي كروم در اين نمونه 25% رشد داشته باشد و به 45% برسد. وجود سيليسيم باقيمانده در محصولات باعث تشكيل فاز Mo2Ni3Si در محصولات به صورت يك ساختار يوتكتيكي شده است. نتايج نشان داد استفاده از آلومينيم اضافي باعث افزايش مقدار سيليسيم و در نتيجه افزايش مقدار تركيب بين‌فلزي Mo2Ni3Si در محصولات نهايي شده است، بطوريكه در نمونه Al50ex1.2 فاز پرويوتكتيك Mo2Ni3Si با مورفولوژي گلبرگي شكل تشكيل شده است. عليرغم اينكه در نمونه Al100 به دليل عدم وجود سيليسيم تركيبات بين‌فلزي مانند Mo2Ni3Si تشكيل نشده است، اما جدابش بسيار شديد موليبدن و تجمع آن در مرز دندريت‌ها منجر به تشكيل يك شبكه شبه دوفازي در اين نمونه شده است.