توسعه‌ي اشتغال‌پذيري دانش‌آموختگان دانشگاهي: تجربه‌هاي بين‌المللي و ارائه‌ي الگو

يكي از علل عدم تحقق اشتغال پذيري، عدم وجود الگوهاي مناسب براي توسعه‌ي اشتغال پذيري است. اشتغال پذيري فرايندي است كه تنها متأثر از آموزش نيست و مجموعه‌اي از عوامل و مؤلفه‌ها بر آن تأثيرگذارند و لازم است كليه‌ي عوامل مؤثر بر اين فرايند و همچنين روابط بين آنها تحت عنوان الگوي توسعه‌ي اشتغال پذيري موردتوجه قرار گيرد. هدف اين پژوهش ارائه‌ي الگوي توسعه‌ي اشتغال پذيري با توجه به تجارب بين‌المللي و در نظر گرفتن عوامل درون دانشگاهي و برون دانشگاهي است. پژوهش با استفاده از طرح پژوهش غيرآزمايشي و روش تحليل محتواي كيفي يا انباشت نگاشتي از طريق سند كاوي انجام شد. تجربه‌ها و الگوهاي مختلف بين‌المللي و ملي توسعه‌ي اشتغال پذيري بررسي و مؤلفه‌هاي توسعه‌ي اشتغال پذيري شناسايي شد و الگوي توسعه‌ي اشتغال پذيري ارائه شد. روايي صوري و محتوايي مؤلفه‌ها و الگوي پيشنهادي توسط نظرات و پيشنهاد‌هاي اصلاحي اساتيد راهنما و مشاور تائيد شد. بر اساس نتايج پژوهش دارايي‌هاي اشتغال پذيري در اثر تعامل مؤلفه‌هاي مهارت‌هاي اشتغال پذيري، شايستگي‌هاي تخصصي، مهارت‌هاي مديريت شغلي و فعاليت‌هاي فوق‌برنامه با يادگيري مادام‌العمر كسب مي‌گردند و با گذر از مرحله‌ي انتقال به زندگي كاري اشتغال حاصل مي‌شود. الگوي ارائه‌شده‌ي عوامل درون دانشگاهي (نوع آموزش‌هاي ارائه‌شده  عمومي مهارتي)، برنامه‌ي درسي، رشته‌ي تحصيلي، پداگوژي را در كنار عوامل برون دانشگاهي مانند عوامل اقتصادي، فرهنگي اجتماعي تأثيرگذار بر روش‌هاي استخدام و همچنين فراهم ساختن فرصت‌هاي شغلي و انگيزه و تمايل به اشتغال و كارآفريني را شامل مي‌شود. در الگوي پيشنهادي، فرايند اشتغال پذيري توسط رصد اشتغال و ارائه‌ي بازخورد بازبيني، به‌روزرساني و به سازي مي‌گردد.