بررسي تأثير مشاركت كارآفريني بر رفاه با نقش واسطه‌اي روانشناختي خودمختاري، شايستگي و وابستگي

در اين تحقيق به بررسي تأثير مشاركت كارآفريني بر رفاه با نقش واسطه اي روانشناختي خودمختاري، شايستگي و وابستگي كاركنان سازمان تأمين اجتماعي قزوين پرداخته شد. تحقيق از نظر هدف كاربردي و از نظر نوع توصيفي پيمايشي، از نظر ماهيت داده ها كمي و از حيث روابط بين داده ها همبستگي بود. جامعۀ آماري مطالعۀ حاضر مديران و كاركنان سازمان تأمين اجتماعي قزوين بودند. حجم نمونه با توجه به تكنيك معادلات ساختاري بين 5 و 15 برابر تعداد سنجه ها 294 نفر يعني 7 برابر تعداد گويه هاي پرسش‌نامه مشخص شد. روش نمونه گيري در اين پژوهش، نمونه گيري تصادفي طبقه اي بود. ابزار جمع آوري داده ها، پرسش‌نامه بود كه روايي و پايايي آن تأييد شد. جهت بررسي فرضيات تحقيق از تكنيك معادلات ساختاري در نرم افزار ليزرل استفاده شد. نتايج تحليل داده ها نشان دادند خودمختاري، شايستگي و وابستگي روانشناختي در تأثير مشاركت كارآفرين بر رفاه نقش ميانجي دارند. همچنين شايستگي و وابستگي روانشناختي در تأثير مشاركت كارآفرين بر رفاه نقش ميانجي دارند. مشاركت كارآفريني، خودمختاري روانشناختي، شايستگي روانشناختي و وابستگي روانشناختي داراي تأثير مثبت و معنادار بر رفاه درك شده هستند و خودمختاري روانشناختي، شايستگي روانشناختي و وابستگي روانشناختي تحت تأثير مشاركت قرار دارند. خودمختاري روانشناختي بر شايستگي روانشناختي و وابستگي روانشناختي تأثيرگذار است.