بازتوليد نابرابري در دسترسي به آموزش عالي پيامد سياست بومي گزيني

دسترسي به آموزش عالي در بيشتر كشورها به‌طور قابل‌توجهي افزايش يافته است اما اين فرصت‌ها در بسياري از موارد به‌طور مساوي بين گروه‌هاي مختلف توزيع نشده است. هدف‌ پژوهش حاضر، تحليل پيامدهاي سياست بومي‌گزيني در كنكور سراسري و نقش آن در بازتوليد نابرابري دسترسي عادلانه به فرصت‌هاي آموزشي است. روش پژوهش توصيفي تحليلي است. داده‌هاي پژوهش مبتني بر آمارهايي است كه سازمان‌هاي مرتبط با جمعيت و پذيرش‌دانشجو جمع‌آوري و منتشر كرده است كه با روش تحليل ثانويه، تحليل شده است. در اين روش، داده‌هاي از آمار و اطلاعات منتشرشده توسط سازمان‌هاي مرتبط با موضوع جمع‌آوري شدند و بر اساس اهداف تحقيق مجدداً مورد تحليل قرار گرفتند. يافته‌هاي پژوهش حاكي از آن است كه سياست بومي‌گزيني در افزايش احتمال دسترسي استان‌هاي محروم ناموفق بوده و استان‌هايي كه در طول 5 سال مطالعه اين تحقيق، بيشترين و كمترين شانس دسترسي را داشتند، بدون تغيير جايگاه خود را حفظ كرده‌اند. همچنين در بسياري از استان‌ها، سطح علمي داوطلبان عامل تعيين‌كننده‌اي در پذيرش آن‌ها نيست. در كنكور سراسري سال 1395 رتبه علمي داوطلبان استان كردستان و استان گيلان به‌ترتيب 10 و 22 است و رتبه آنها در پذيرش نهايي به‌ترتيب به 27 و6 تغيير يافته است. سرانجام، سياست بومي‌گزيني در سه رشته پرطرفدار پزشكي در كنكور سراسري 1401 ‌نه‌تنها منجر به توزيع عادلانه فرصت‌ها نشده است بلكه نابرابري را به‌طور قابل‌توجهي بازتوليد كرده است چنان‌چه در برخي موارد، احتمال پذيرش داوطلبان بومي در استان‌هاي خود، هشت برابر داوطلبان بومي استان هاي ديگر است.