مقايسۀ سرمايه‌گذاري عاطفي در بدن و سازگاري اجتماعي در دانش‌آموزان ورزشكار و غير ورزشكار

هدف پژوهش حاضر مقايسۀ سرمايه‌گذاري عاطفي در بدن و سازگاري اجتماعي دانش‌آموزان پسر ورزشكار و غير ورزشكار دورۀ دوم ابتدايي شهر تهران بود. روش پژوهش توصيفي از نوع مقايسه‌اي بود. جامعۀ آماري شامل كليۀ دانش‌آموزان پسر دورۀ دوم ابتدايي شهر تهران در سال تحصيلي 98 97 بودند كه تعداد 206 نفر از آنان به‌روش نمونه‌ گيري خوشه اي_تصادفي به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. به‌منظور جمع‌آوري داده‌ها از دو پرسش‌نامه استفاده شد. روايي صوري و محتوايي پرسش‌نامه‌ها توسط متخصصان تأييد و پايايي آنها با استفاده از آلفاي كرونباخ به‌ترتيب 0.80 و 0.98 به‌دست آمد. نتايج اين پژوهش حاكي از آن بود كه در ميزان سرمايه‌گذاري عاطفي در بدن و سازگاري اجتماعي بين نمرات ميانگين دانش‌آموزان ورزشكار و غير ورزشكار تفاوت معني‌دار وجود داشت (0.05≥P) و دانش‌آموزان ورزشكار قائل به سرمايه‌گذاري عاطفي بيشتري براي بدن خود نسبت به دانش‌آموزان غير ورزشكار بودند. همچنين نمرۀ ميانگين سازگاري اجتماعي در دانش‌آموزاني كه به ورزش‌هاي گروهي مي‌پرداختند، بالاتر از دانش‌آموزاني بود كه در رشته‌هاي ورزشي انفرادي مشغول به فعاليت بودند. نتايج پژوهش حاضر بر لزوم استفاده از فعاليت‌هاي ورزشي گروهي در جهت رشد دانش‌آموزان در بعد سازگاري اجتماعي (روابط خانوادگي، مدرسه‌اي، اجتماعي، علايق ضد اجتماعي، قالب‌ها و مهارت‌ها اجتماعي) و توجه به نقش مهم ورزش در سرمايه‌گذاري عاطفي (تصور و احساس، راحتي، مراقبت و محافظت دانش‌آموز از بدن خويش) تأكيد دارد.