تعيين راهبردهاي توسعۀ گردشگري پايدار روستايي بر اساس ماتريس تركيبي SWOT-QSPM (مطالعۀ موردي: روستاي دشتك شهرستان مرودشت)

بسياري از برنامه‌ريزان از صنعت گردشگري به عنوان ركن اصلي توسعۀ پايدار ياد مي‌كنند. توسعۀ گردشگري پايدار روستايي ضمن كمك به درآمد و معيشت مردم روستا از جاذبه‌هاي منحصربه‌فرد طبيعي و فرهنگ بومي روستا حفاظت مي‌كند. روستاي دشتك از توابع بخش درودزن شهرستان مرودشت به دليل واقع شدن در دل كوه، همچنين برخورداري از آب و هواي مناسب و.... مي‌تواند محيط مناسبي براي گذران اوقات فراغت گردشگران به حساب آيد. در اين پژوهش تلاش شده‌است كه با استفاده از روش توصيفي-تحليلي و با تكيه بر مطالعات كتابخانه‌اي و ميداني، به شناسايي جاذبه‌هاي گردشگري روستاي دشتك و ارائه راهبردهايي در جهت توسعه گردشگري پايدارروستا پرداخته شود. تحليل داده‌ها بر اساس مدل تركيبي از ماتريس SWOT و ماتريس كمي برنامه‌ريزي استراتژيك QSPM مي‌باشد. يافته‌هاي پژوهش حاكي از آن است كه بافت پلكاني روستا، باغ‌ها و آداب و رسوم محلي و آثار تاريخي، از جمله جاذبه‌هاي گردشگري روستاي دشتك مي‌باشند كه مي‌توانند صنعت گردشگري در اين روستا را احيا كنند. بزرگترين مانع در راه رسيدن به اين هدف، مديريت غير‌تخصصي و ناكارآمد، ضعف زيرساخت‌ها و كمبود آگاهي‌هاي مردم در اين زمينه است.  نتايج به‌دست آمده از ماتريس داخلي-خارجي نشان مي‌دهد كه راهبرد مناسب براي توسعۀ گردشگري پايدارروستاي دشتك در موقعيت بازنگري-محافظه كارانه قرار دارد، راهبردي كه به دنبال كاستن از نقاط ضعف، بابهره‌گيري از فرصت‌هاي موجود مي‌باشد. راهبردهاي ارايه‌شده به‌وسيله ماتريس QSPM، اولويت‌بندي شدند. با توجه به نتيجه ماتريس، راهبرد استفاده از بودجه‌هاي تخصيص‌يافته در جهت ايجاد زير‌ساخت‌ها و تجهيزات مناسب گردشگري، از اولويت بالايي برخوردار است.