ارزيابي مقايسه‌اي راهكارهاي نورگيري از سقف براي بهبود آسايش بصري در محيط‌هاي صنعتي (مطالعۀ موردي: واحد صنعتي در شهر كرمانشاه)

ايجاد شرايط محيطي مناسب براي فضاهاي صنعتي به‌دليل اثرات منفي عدم آسايش بصري بر روي بهره‌وري و عملكرد كارگران از اهميت زيادي برخوردار است. كمبود نور در چنين فضاهايي موجب كاهش هوشياري و سطح عملكرد افراد مي‌شود. هدف اين پژوهش ارائه راهكارهاي مناسب براي بهره‌گيري بيشتر از نور روز و ايجاد آسايش بصري براي كارگران در فضا است. در اين پژوهش مطالعات ميداني از طريق اندازه‌گيري روشنايي فضا با دستگاه لوكس مترو در ادامۀ تحليل روشنايي از روش شبيه‌سازي رايانه‌اي از طريق افزونۀ ‌هاني‌بي انجام گرفت. مطالعۀ موردي در شهر كرمانشاه انتخاب گرديد و سپس با اندازه‌گيري روشنايي نقاط موردنظر در فضا به وسيلۀ دستگاه لوكس متر، توزيع غيريكنواخت نور و كمبود نور كه موجب نارضايتي بصري كاربران در فضا بود، مشخص گرديد. در جهت رفع مشكلات بصري موجود، انواع نورگير سقفي مورد بررسي قرار گرفت و راهكارهاي مناسب ارائه گرديد، در نهايت با استفاده از شاخص‌هاي سالانه نور به بررسي تأثير اين پارامترها براي بهبود آسايش بصري محيط نمونۀ مطالعاتي پرداخته شد. نتايج شبيه‌سازي بيان مي‌دارند كه با توجه به عمق زياد فضا استفاده از نورگيرسقفي در اين فضا  مي‌تواند به توزيع يكنواخت نور و بهبود آسايش بصري كمك كند. در بين سناريوهاي انتخابي نورگير طولي نسبت به ساير سناريوها عملكرد بهتري دارد.