نقش تجديد ارزيابي دارايي‌هاي ثابت در اصلاح ساختار مالي، افزايش ظرفيت بدهي و نقدينگي شركت‌ها

هدف پژوهش حاضر، بررسي رابطه تجديد ارزيابي دارايي‌هاي ثابت با اصلاح ساختار مالي شركت‌هاي پذيرفته‌‍شده در بازار سرمايه ايران (اعم از بورس و فرابورس) است. از آن‌جا كه افزايش ظرفيت بدهي و بهبود نقدينگي واحدهاي تجاري نيز مي‌تواند كمك شاياني به اصلاح ساختار مالي واحدهاي تجاري كند، رابطه تجديد ارزيابي دارايي‌هاي ثابت با اين دو متغير نيز بررسي شد. در اين راستا ابتدا كليه شركت‌هاي يادشده كه طي بازۀ زماني ده ساله 1390 الي 1399 نسبت به تجديد ارزيابي دارايي‌هاي ثابت اقدام كرده بودند، شناسايي و سپس تأثير تجديد ارزيابي بر ساختار مالي آنها و نيز ظرفيت بدهي و نقدينگي با استفاده از روش حداقل مربعات تعميم‌يافته بررسي شد و متغيرهاي اندازه شركت، فرصت رشد و سودآوري نيز به‌عنوان متغيرهاي كنترل در مدل ساختار مالي در نظر گرفته شدند. نتايج پژوهش نشان مي‌دهد بين تجديد ارزيابي دارايي‌هاي ثابت و اصلاح ساختار مالي، افزايش ظرفيت بدهي و افزايش نقدينگي، رابطه معناداري وجود دارد. اين نتايج هم‌راستاي با هدف قانون‌گذار به‌ويژه ماده 14 قانون حداكثر استفاده از توان توليدي و خدماتي كشور و حمايت از كالاي ايراني مصوب 15/02/1398 مبني بر تشويق شركت‌ها به تجديد ارزيابي دارايي‌هاي ثابت و افزايش سرمايه از اين محل به‌منظور اصلاح ساختار مالي آنها است.