گونه‌شناسي مدل‌هاي نوآوري باز در سازمان‌هاي فضايي دنيا

صنايع فضايي به جهت وجود پيچيدگي‌هاي متعدد، مدل‌هاي متفاوتي را نسبت به صنايع توليدي با پروژه‌هاي كوچك، براي نوآوري باز بكار مي‌گيرند. عدم بكارگيري مدل نوآوري باز مناسب و سازگار با پيچيدگي‌ها در صنعت فضايي كشور، منجر به كاهش نوآوري اثربخش مي شود. در اين تحقيق، تلاش شده است با استفاده از متدولوژي فراتركيب و بررسي منابع معتبر بين المللي، گونه‌شناسي مدل‌هاي نوآوري باز صنايع فضايي دنيا انجام گيرد. شناخت دقيق نوع نوآوري باز مورد نياز صنعت فضايي كشور، گام اساسي در طرح‌ريزي حركت به سمت يك كشور فضايي توسعه يافته است. در اين مقاله در نهايت 68 كدگزينشي، 25 مقوله و 5 مضمون كليدي و 3 گونه استخراج شده در تحقيق، ارائه مي‌شود. نوآوري باز مبتني بر جمع‌سپاري، نوآوري باز مبتني بر همكاري‌هاي مشترك و نوآوري باز مبتني بر برون‌سپاري، گونه‌هايي هستند كه در اين تحقيق شناسي شدند. در اين تحقيق مشخص شد نوآوري باز در سازمان‌هاي فضايي پيشرو، بيشتر مبتني بر استفاده از جمع‌سپاري براي حل مسأله‌ها است تا اينكه صرفا بر مبناي برون‌سپاري باشد. سازمان‌هاي فضايي نوظهور نيز بيشتر تلاش مي‌كنند تا از همكاري مشترك با صنايع و دانشگاه‌ها بهره مي‌گيرند تا اينكه مستقلاً با يك صنعت و يا يك دانشگاه وارد قرارداد شوند.