مطالعه تجربي فرآيند تأثيرگذاري پلاسما بر مشخصات عملكردي شعله هاي ايستا و متحرك

بهبود فرايند احتراق از ديرباز به عنوان يكي از مهمترين فرايندهاي دخيل در توليد انرژي مورد نياز انواع سيستم‌ها مورد توجه بوده است. استفاده از ابزار پلاسمايي به عنوان راهكار نوين براي افزايش بازده و ايجاد قابليت عملكرد سيستم‌هاي اشتعالي در شرايط كاري وسيع‌تر در ساليان اخير مورد توجه قرار گرفته است. در اين تحقيق تأثيرات سيستم پلاسما پايه بر مشخصه‌هاي عملكردي فرايند احتراق به صورت تجربي بررسي شده است. براي اين منظور از دو پيكربندي آزمايشگاهي استفاده شده است. در ساختار اول از مشعل بونزن به دو صورت باز و محصور براي مطالعه خواص شعله ساكن پيش آميخته استفاده شده است. در اين ساختار تحليل نتايج بر اساس تصوير برداري اپتيكي به روش شيلرن و مشاهده پايداري و مخروط شعله تشكيل شده صورت گرفته است. در ساختار دوم از محفظه حجم ثابت براي مطالعه خواص شعله متحرك در محيط اشتعال‌پذير استفاده شده است. در اين مطالعه تفسير نتايج بر اساس تصوير برداري فوق سريع به روش شيلرن از شعله شكل گرفته درون محفظه و همچنين داده‌هاي فشار درون محفظه حين احتراق استفاده شده است. نتايج گوياي بهبود مشخصات شعله شامل سرعت آرام شعله و پايداري آن بر اساس مشاهدات شعله باز مي‌باشد. همچنين كاهش زمان توسعه اوليه شعله و افزايش ناحيه اشتعال پذيري مخلوط تحت تأثير محيط پلاسمايي، از نتايج حاصل از تست محفظه حجم بسته مي‌باشد.