آناليز ديناميكي جريان سيال و انتخاب نانوذرات بهينه براي هندسه‌اي با 50% گرفتگي

لوله‌هاي انتقال سيال نقش بسيار كليدي در ارتباط اجزاي مختلف سامانه‌هاي سيالاتي به‌خصوص سيستم سيالاتي بدن انسان بر عهده‌دارند. انسداد تنها لوله‌هاي خون‌رساني از قلب به مغز (رگ‌هاي كاروتيد) از مهم‌ترين علل سكته مغزي است؛ بنابراين درمان گرفتگي‌هاي رگ كاروتيد گامي بزرگ در جهت پيشگيري از سكته مغزي و بهبود عملكرد مغز و بدن است. دارورساني هدفمند به‌وسيله نانوذرات بهينه‌شده ازنظر اندازه و تعداد، به‌روزترين روش براي رساندن بهينه دارو به نواحي آسيب‌ديده رگ است. در اين پژوهش براي بررسي نانوذرات بهينه، هندسه‌اي با گرفتگي 50% در نظر گرفته‌ مي‌شود. پس از شبيه‌سازي جريان سيال در نواحي آسيب‌ديده و انتخاب نانوذرات Fe3O4@MOF با ليگاند سطحي مناسب به‌عنوان حامل دارويي هدفمند با اندازه‌هاي nm100، nm200، nm400، nm600، nm800 و nm1000 و تعداد تزريق 100، 300 و 500 ذره در هر سيكل، شبيه‌سازي‌هاي مربوط به نانوذرات صورت مي‌گيرد. درنهايت نتيجه مي‌شود ذراتي با اندازه nm100 و تعداد تزريق 300 ذره در هر سيكل بيشترين مقدار چسبندگي به ناحيه هدف را دارند و همچنين ذراتي با اندازه nm800 و تعداد تزريق 100 ذره در هر سيكل داراي ظرفيت انتقال دارويي سطحي و حجمي بالاتري هستند. بهينه‌سازي تعداد ذرات تزريق‌شده موجب كاهش چشمگير هزينه‌ها و اثرات جانبي مي‌شود.