رتبه‌بندي روش‌هاي تأمين مالي در صنعت فولاد ايران از طريق الگوي آماري تصميم‌گيري چند شاخصه

تأمين مالي بهينه بنگاه‌هاي اقتصادي اقدامي لازم است كه در فضاي رقابتي حاكم مي‌تواند موجب ارتقا كيفي و كمي صنايع داخلي شده و در نهايت رشد و شكوفايي اقتصادي كشور را در پي داشته باشد. بررسي‌ها نشان مي‌دهد كه بخشي از طرح‌هاي توليدي در كشور نظير پرو‌ژه‌هاي فولادي با مشكل نقدينگي جهت دستيابي به ظرفيت توليدي تعريف شده مي‌باشند، لذا با توجه به اهميت طرح‌هاي فولادي در اقتصاد كشور، تاكنون به موضوع انتخاب روش بهينه تأمين مالي صنعت مربوطه به عنوان يك ضرورت توجه ويژه‌اي نشده است. براين اساس در پژوهش حاضر در پي كشف بهينه‌ترين الگوي تأمين مالي صنعت فولاد ايران براساس يكسري معيار‌هاي مشخص هستيم. در مطالعه حاضر از طريق تكنيك آماري تصميم گيري چند شاخصه و طراحي و توزيع پرسشنامه‌ نزد خبرگان جهت اولويت بندي روش‌هاي تأمين مالي صنعت فولاد كه از طريق مصاحبه نيمه ساختار يافته استخراج شدند، و تجزيه و تحليل و رتبه‌بندي نهايي اطلاعات به‌دست آمده با استفاده از روش تاپسيس، عوامل و روش‌هاي تأمين مالي صنعت فولاد مورد ارزيابي قرار گرفت و در اين راستا جهت رتبه‌بندي عوامل و اوزان از مقايسات زوجي استفاده شد.  نتايج حاصل از اين مطالعه حاكي از آن است كه گزينه صندوق پروژه به نسبت ساير گزينه‌ها شامل: ساخت بهره برداري و مالكيت، استصناع موازي، اوراق قابل تبديل به سهام، اوراق مشاركت و اوراق اجاره از اولويت برتري با توجه به مولفه‌ها و معيارهايي نظير هزينه مناسب و... نسبت به ساير گزينه‌هاي تأمين مالي برخوردار است، لذا پيشنهاد ميشود كه شركت‌هاي فعال در صنعت فولاد در كشور تأمين مالي از اين طريق را در اولويت خود قرار دهند.