نقش سوژه انقلابي شريعتي در بسيج سياسي مردم و تاثير آن بر انقلاب اسلامي

هدف از پژوهش حاضر بررسي رويكرد سوبژكتيو علي شريعتي به مفهوم انسان و مسئوليت اجتماعي وي و تاثير آن در خوانش انقلابي از مذهب به عنوان يك ايدئولوژي سياسي راديكال است. شريعتي با بكارگيري اين رويكرد يك سوژه انقلابي را در ادبيات مذهبي تشيع صورتبندي كرد. سوال اصلي پژوهش حاضر اين است كه سوژه انقلابي چه جايگاهي در انديشه شريعتي داشت؟ و تحليل انقلابي شريعتي از مذهب تشيع تا چه اندازه در بسيج سياسي توده‌هاي مردم در انقلاب اسلامي موثر بود؟ اين پژوهش با استفاده از روش تحليلي- تاريخي مي‌خواهد ضمن تحليل شاخصه‌هاي اصلي پروژه فكري شريعتي به ارزيابي نقش آن در پيروزي انقلاب اسلامي آن بپردازد. توجه به پيامد‌هاي سياسي و اجتماعي رويكرد سوبژكتيو شريعتي، شامل توجه به سوژه انقلابي و بازتعريف آن در ادبيات مذهبي تشيع و نقش آن در ترسيم سيماي انقلابي مذهب به عنوان عامل تحول اجتماعي و تاريخي و سهم آن در شكل‌گيري و تكوين انقلاب اسلامي از مهم‌ترين يافته‌هاي اين پژوهش است. نتيجه كلي اين پژوهش نشان‌گر آن است كه شريعتي با به كارگيري رويكرد سوبژكتيو، ايدئولوژيك و انقلابي به دين آن را به عنصراصلي بسيج سياسي تاقشار مختلف در انقلاب اسلامي تبديل كرد.