تأثير فرآيند اتوكلاو كردن بر ميكروارگانيسم‌هاي بيماري‌زا، تركيبات شيميايي، فعاليت آنزيم‌هاي مختلف و غلظت عناصر معدني مايع شكمبه فرآوري شده

مقدمه و هدف: روزانه مقدار زيادي مايع شكمبه در كشتارگاه‌هاي ايران دور ريخته مي‌شود كه داراي مقدار زيادي پروتئين ميكروبي، اسيدهاي چرب فرار، آنزيم‌ها، ميكروارگانيسم‌ها، ويتامين‌ها و مواد معدني هستند. از طرف ديگر داراي مقدار زيادي آمونياك و فسفر بوده كه وقتي در كشتارگاه‌ها دفع شود، مواد مغذي آن وارد خاك و راه‌هاي آبي مي‌شود و باعث آلودگي زيست محيطي مي‌شود. از اين‌رو يافتن روش‌هايي براي استفاده‌ مداوم از مايع شكمبه حائز اهميت است. مزاياي بازيافت اين ضايعات در وهله اول كاهش آلودگي محيط زيست است و پس از آن توليد يك منبع خوراكي براي نشخواركنندگان است. به‌منظور از بين بردن ميكروارگانيسم‌هاي بيماري‌زا مي‌توان مايع شكمبه را اتوكلاو كرد.‌ همچنين براي از بين رطوبت مي‌توان آن را خشك كرد. روش خشك كردن پاششي يك روش ساده، سريع و همچنين يك روش اقتصادي براي به‌دست آوردن پودر از يك محلول يا يك سوسپانسيون مايع (مثل يك سوسپانسيون آنزيمي) است و به ‌علت زمان كوتاه خشك كردن و درجه حرارت نسبتاً كم، روش خشك كردن پاششي به‌طور موفقيت آميزي براي مواد حساس به حرارت استفاده شده است. به‌دليل اينكه در روش خشك كردن مواد به‌مدت چند ثانيه در معرض درجه حرارت زياد قرار مي‌گيرند. بايستي از مواد پوشاننده استفاده كرد كه بعضي از كربوهيدرات‌ها، صمغ‌ها، پروتئين‌ها وكيتوزان استفاده مي‌شود. پلي‌ساكاريدهايي مانند مالتودكسترين به‌علت پايداري، فراواني در طبيعت و قيمت پايين آ‌ن‌ يك انتخاب عالي براي مواد حامل هستند و باعث محافظت تركيبات حساس از درجه حرارت بالاي روش خشك كردن پاششي مي‌شود. بنابراين اين تحقيق با هدف اتوكلاو كردن و از بين بردن ميكروارگانيسم‌هاي بيماري‌زا بر روي تركيبات شيميايي، فعاليت آنزيم‌هاي مختلف و عناصر معدني پرنياز و كم نياز مايع شكمبه خشك شده با روش خشك كردن پاششي به همراه 1 درصد مالتودكسترين صورت گرفت.