تاثير سطوح مختلف اسيد آمينه والين قابل هضم در جيره‌هايي با پروتئين كم، برعملكرد، ويژگي‌هاي لاشه و بافت شناسي كبد و مگنوم در بلدرچين‌هاي در حال رشد

مقدمه و هدف: بلدرچين ژاپني دوره رشد سريع d (3 تا 4 نسل در سال) دارد و با داشتن توليد نسبتاً بالا، در برابر بسياري از بيماري ها مقاوم است لذا استفاده از آن به‎عنوان مدل حيواني در مطالعات بيولوژيكي و ژنتيكي در سراسر جهان اهميت پيدا كرده است. تغذيه عامل اصلي موثر بر راندمان توليد در بلدرچين است. بلدرچين هاي ژاپني به جيره حاوي پروتئين با كيفيت بالا و تعادل مناسبي از اسيدهاي آمينه نياز دارند. اسيدهاي آمينه شاخه دار (لوسين، ايزولوسين، والين)، علاوه بر مشاركت در ساخت پروتئين، در فعاليت هاي متابوليكي ديگري نيز نقش دارند. از بين اسيدهاي آمينه شاخه دار، والين يك اسيد آمينه محدود كننده در جيره هاي خوراكي ذرت- سويا مي باشد. پروتئين گران‎ترين جزء جيره است و تاثير زيادي بر هزينه توليد در طيور دارد. امروزه كاهش سطح پروتئين جيره، براي كاهش هزينه پرورش و همچنين كاهش آلودگي هاي محيطي ناشي از انتشار آمونياك و دفع نيتروژن در صنعت طيور مورد توجه قرار گرفته است. از طرفي كاهش سطح پروتئين خوراك بدون مكمل سازي مناسب اسيدهاي آمينه، سبب كاهش مصرف خوراك، كاهش سطح توليد و تغيير رفتارهاي اجتماعي در پرندگان مي شود. گزارش هاي منتشر شده نشان مي دهد كه در پرندگان گوشتي، افزودن اسيدهاي آمينه كريستالي به جيره هاي كم پروتئين مي تواند عملكرد مشابهي با جيره هاي حاوي پروتئين بالا، در مراحل مختلف رشد داشته باشد. در اغلب موارد با كاهش سطح پروتئين جيره، اسيد آمينه والين محدود كننده خواهد شد. با توجه به نقش هاي مهم متابوليسمي اسيدهاي آمينه شاخه دار و به ويژه والين در طيور در مرحله رشد سريع، هدف از اين آزمايش، بررسي تاثير استفاده از جيره هاي حاوي سطوح مختلف والين قابل هضم در جيره‎هاي كم پروتئين بر عملكرد، صفات رشد و بافت‎شناسي كبد و مگنوم بلدرچين ژاپني در دوره رشد بود.