مقايسه اثربخشي آموزش معكوس و راهبرد فراشناختي بر خودشكوفايي دانش آموزان و ارائه راهكارهاي عملياتي

اين پژوهش با هدف مقايسه اثربخشي آموزش معكوس و راهبرد فراشناختي بر خودشكوفايي دانش آموزان و ارائه راهكارهاي عملياتي انجام شد. روش پژوهش ازنظر هدف كاربردي و ازنظر روش جمع‌آوري داده‌ها، نيمه آزمايشي از نوع پيش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري كليه دانش‌آموزان دختر دوره اول متوسطه ناحيه 1 كرج در سال ۱۴۰۰ بودند كه طبق ملاك‌هاي ورود و خروج در پژوهش تعداد 45 نفر بر اساس فرمول كوكران و بر اساس روش نمونه‌گيري هدفمند انتخاب و به‌صورت تصادفي در سه گروه تقسيم‌بندي شدند. ابزارهاي مورداستفاده در اين پژوهش، پرسشنامه خودشكوفايي جونز و كراندال (1986) بود. در مرحله پيش‌آزمون متغير وابسته روي گروه آزمايشي اول، گروه آزمايش دوم و گروه كنترل اجرا شد. متغير مستقل (آموزش معكوس) بر روي گروه آزمايش اول و آموزش راهبردهاي فراشناختي روي گروه آزمايش دوم اجرا شد و گروه كنترل به روش سنتي آموزش ديدند. در مرحله پس‌آزمون متغير وابسته روي هر سه گروه آزمايش اول، آزمايش دوم و گروه كنترل اجرا و در مرحله پيگيري يعني يك ماه پس از مرحله پس‌آزمون متغيرهاي وابسته روي هر دو گروه آزمايشي اجرا شد. جهت تجزيه‌وتحليل داده‌ها از آمار توصيفي و جهت آزمون فرضيه‌هاي پژوهش از آمار استنباطي استفاده شد. يافته‌هاي پژوهش نشان داد كه تفاوت ميانگين متغير خودشكوفايي، بين دو گروه تحت آموزش قرار گرفته با گروه كنترل معنادار است (P 0.01). از طرفي نتايج نشان داد كه اثربخشي آموزش معكوس با آموزش راهبردهاي فراشناختي در درس علوم بر خودشكوفايي در طول زمان از پايداري مناسبي برخوردار است.