فراتحليلي بر رابطه اضطراب كرونا و تاب‌آوري

شيوع جهاني ويروس (كوويد-19) باعث افزايش مشكلات روان‌شناختي در خانواده‌ها گرديده است. ازآنجاكه تاب‌آوري نقش بسزايي در بهداشت رواني و جسماني افراد دارد لذا پژوهش حاضر با هدف فراتحليلي بر رابطه اضطراب كرونا و تاب‌آوري انجام شد. نتايج پژوهش حاضر نشان داد كه بين اضطراب كرونا و تاب‌آوري يك رابطه متوسط و معناداري وجود دارد ميانگين اندازه اثر اضطراب كرونا و تاب‌آوري در گروه دانشجويان-دانش‌آموزان، كادر درمان (پزشك-پرستار) و افراد سالخورده به ترتيب عبارت‌اند از 58/0-، 23/0 – و 23/0- است اين رابطه در گروه دانش‌آموزان و دانشجويان قوي‌تر از گروه پرستاران و افراد سالخورده است جهت تبيين رابطه سن بر اضطراب كرونا از جدول فرارگرسيوني استفاده شد و نتايج نشان داد كه 22 درصد از واريانس بين گروهي كه در اندازه‌هاي اثر وجود داشت به‌وسيله سن قابل تبيين است. سوگيري انتشار به‌وسيله آزمون همبستگي بگ و مزوم دار انجام شد نتايج تقارن اندازه‌هاي اثر را تبيين مي‌كند و سوگيري انتشار وجود نداشت (05/0 p). با توجه شيوع بالاي اختلالات اضطرابي در هنگام شيوع ويروس (كوويد-19) و با عنايت به اين مسئله كه اندازه اثر اين دو متغير در دانش‌آموزان و دانشجويان قوي است لذا به مدارس و دانشگاه‌ها پيشنهاد مي‌شود كلاس‌هاي آموزشي جهت افزايش تاب‌آوري برگزار كنند و ازآنجاكه اين رابطه در كادر بهداشت و درمان و سالمندان ضعيف است بهتر است براي كاهش اضطراب در اين دو گروه به عوامل ديگري مانند تقويت (هوش معنوي، افزايش حقوق و دستمزد و غيره) پرداخته شود.