مقايسه خودكارآمدي و هيجانات معلم در آموزش غير حضوري و ادراك از حضوري در همه گيري كوويد 19

اگرچه آموزش از راه دور در ايران پديده اي نوين است، اما سال هاست كه اين روش آموزشي در جهان رواج و مورد استقبال قرار گرفته است. روش جديد و نسبتا ناشناخته اين روش آموزشي در كشور، ضرورت بررسي نقاط قوت و ضعف آن را نشان مي دهد. لذا پژوهش حاضر با هدف مقايسه خودكارآمدي و عواطف معلمان در آموزش از راه دور و ادراك از آموزش حضوري در اپيدمي كوويد 19 در مقطع متوسطه منطقه يك شهر قم انجام شد. روش: اين مطالعه يك مطالعه علي مقايسه اي پس رويدادي است كه در سال تحصيلي 1399 1399 بر روي 71 نفر از معلمان دبيرستان هاي شهر قم انجام شد. پرسشنامه ها در دو زمان مختلف آموزش از راه دور (فعلي) و ادراك آموزش حضوري (در سال هاي گذشته) تنظيم شدند. با توجه به اينكه براي انجام اين تحقيق، نمرات هر فرد را با خود در غيبت و درك حضور مقايسه كرديم، از روش هتلينگ t2 (مانور دو گروهي) براي مقايسه شرايط مختلف تحصيلي استفاده كرديم. نتيجه‌گيري: نتايج تحليل داده‌ها نشان داد كه F در خودكارآمدي معلم (و مؤلفه‌هاي آن) و همچنين مؤلفه‌هاي عشق، لذت، غم و خشم معلم معنادار است. آموزش حضوري خودكارآمدي معلمان و مولفه هاي آن و عواطف عشق، لذت، غم و خشم در دبيرستان در دوره اپيدمي كويد 19. بين ميانگين كل هيجان معلم و مؤلفه هيجان ترس معلم تفاوت معناداري وجود ندارد كه نشان دهنده عدم تأثير آموزش از راه دور بر هيجان كل و مؤلفه هيجان ترس در معلمان دبيرستان در دوران اپيدمي كوويد- 19 است.