نقش ميانجي فرهنگ بومي و كنش ارتباطي در تأثير رويكرد عدالت ترميمي بر حل اختلافات منطقه‌اي

هدف اين مقاله، تعيين تأثير عدالت ترميمي بر حل اختلافات منطقه اي است. دراين ‌ميان، به نقش اثرگذار متغيرهاي كنش ارتباطي و فرهنگ بومي اشاره شده است. پژوهش حاضر ازنظر هدف، كاربردي و ازلحاظ روش، توصيفي-همبستگي است. جامعۀ آماري پژوهش، شامل كاركنان انتظامي شهرستان لردگان به ‌تعداد 228 نفر است. حجم نمونه با استفاده از فرمول مدل سازي معادلات ساختاري (SEM)، به تعداد 141 نفر محاسبه گرديد كه به ‌روش نمونه گيري تصادفي طبقه ‌اي انخاب شدند. به ‌منظور گردآوري داده ‌ها از ابزار پرسشنامه با روايي مورد قبول (درنظرگرفتن بار عاملي گويه ها) و پايايي معادل 857/0 بهره برده شد. تجزيه ‌و تحليل داده ‌ها با روش مدل سازي معادلات ساختاري و نرم افزار ليزرل 9 انجام شد. يافته ها حاكي از آن است كه در سطح اطمينان 95 %، الگوي ساختاري پژوهش از برازش مناسبي برخوردار است؛ عدالت ترميمي هم به ‌صورت مستقيم و هم با نقش ميانجي فرهنگ بومي و كنش ارتباطي بر حل اختلاف منطقه اي تأثير مثبت دارد. در همين راستا، پليس  به ‌عنوان يك دستگاه پيشرو در حفظ امنيت در جامعه لازم است تا نسبت به ارتقاي آرامش شهروندان حساسيت بيشتري نشان دهد كه اين امر مستلزم حل اختلافات و دعاوي از رهگذر توسعۀ رويكرد عدالت ترميمي، تلاش در راستاي ايجاد تفاهم ميان طرفين دعوا و حركت در مسير نهادينه سازي فرهنگ بومي است.