طراحي بهينه و تحليل محدود كننده جريان خطاي مبتني بر راكتور سري متغير با هسته هوايي

گستردگي شبكه هاي برق و افزايش سطح اتصال كوتاه باعث شده است كه به كارگيري تجهيزاتي براي محدود كردن خطاهاي اتصال كوتاه اجتناب ناپذير باشد. يكي از اين تجهيزات، محدودكننده هاي جريان خطاي مبتني بر راكتور متغير مي باشد كه در عين سادگي ساختار، عملكرد مؤثري دارند. در اين مقاله به طراحي بهينه يك محدود كننده جريان خطاي جديد مبتني بر راكتور سري متغير پرداخته شده است. با توجه به اهميت بالاي پارامترهايي نظير سرعت عملكرد، اندوكتانس اوليه و اندوكتانس نهايي محدودكننده، به دست آوردن ابعاد بهينه طرح پيشنهادي جهت دستيابي به بهترين عملكرد ممكن بسيار مهم است. به همين منظور پس از معرفي طرح مذكور به طراحي بهينه طرح پيشنهادي پرداخته شده و سپس نتايج به دست آمده از بهينه سازي مورد ارزيابي و مقايسه با نتايج حاصل از طراحي اوليه قرار گرفته است. براي تحليل و ارزيابي محدود كننده و بررسي ميزان تأثير پارامترها بر نحوه عملكرد آن از مدل تحليلي مبتني بر روابط حاكم بر راكتور استفاده شده است. نتايج حاصل از بهينه سازي نشان مي دهد طرح نهايي از عمكلرد بسيار بهتري نسبت به طرح اوليه برخوردار است.