پديدارشناسي قالي در آثار چيدماني فائق احمد

چيدمان هاي فائق احمد ماهيت كاربردي قالي را به چالش مي كشد. آثار او رنگ هاي غني و الگوهاي انتزاعي در قالب اشكالي در حال تجزيه و فروريختن از ديوارهاي گالري را نمايش داده است كه ماهيت جسماني و مادي اين قالي ها مسأله اصلي پژوهش حاضر است. از اين رو با هدف شناسايي ويژگي هاي آثار چيدماني احمد اين سوال مطرح شد كه پديده ساختاري فضا و زمان در چيدمان هاي مبتني بر قالي آثار فائق احمد چگونه است؟ روش جمع‌آوري اطلاعات اين مقاله به صورت كتابخانه‌اي و با اتخاذ رويكردي كيفي و روش پديدارشناسانه تفسيري صورت گرفته كه ماهيتي توصيفي تحليلي و هدفي بنيادي داشته است. نتايج پژوهش نشان داد كه قالي به عنوان رسانه اصلي چيدمان و ماده آن يعني پشم، داراي كيفيتي پويا و سيال مي شود كه ابعاد زيبا شناسانه متنوعي را در رابطه با پديده فضا و زمان به وجود آورده است. پديده ساختاري فضا در اين آثار از طريق همزيستي فرهنگ سنتي و فرهنگ ديجيتال با بينندگان تعامل برقرار كرده و هنرمند خوانش جديدي براي مخاطبين را فراهم مي آورد ؛ منطق دروني آثار احمد در ارتباط با فضا تعيين مي شود و گفتمان تازه اي در بازي با فضاي گالري شكل مي گيرد. با فرو ريختن، ذوب شدن و يا پيكسل شدن نقوش سنتي سيري از زمان گذشته به حال رقم خورده است و جلوه اي از پيوستار زمان در فضايي چند لايه شكل گرفته و مخاطب در برابر آن موقعيت چندگانه اي پيدا كرده است.