ارتباط منزلت و مهارت‬ هاي اجتماعي با بهزيستي روان‬ شناختي در سالمندان

زمينه و هدف: با توجه به اهميت سلامت روان در سالمندان و گسترش روزافزون سالمندي در كشور، اين مطالعه با هدف بررسي ارتباط بهزيستي روان شناختي با منزلت و مهارتهاي اجتماعي انجام گرفت. روش كار: در اين مطالعه مقطعي، 240 نفر از سالمندان مراجعه كننده به مراكز بهداشتي درماني شهر سراب به روش نمونه گيري تصادفي خوشه اي انتخاب شدند. براي گردآوري اطلاعات از پرسشنامه هاي بهزيستي روانشناختي گلدبرگ، منزلت اجتماعي جاكلين و مهارت هاي اجتماعي  ريجيو استفاده شد. داده هاي جمع آوري شده با استفاده از نرم افزار SPSS-21 و آزمون هاي آماري توصيفي و تحليلي در سطح معني داري p 0.05 آناليز گرديد. يافته ها: در گام اول آناليز رگرسيون خطي سلسه مراتبي، متغيرهاي دموگرافيك قادر به پيش بيني 33 درصد واريانس بهزيستي روان شناختي بودند. تمام متغيرهاي دموگرافيك به جز سطح تحصيلات و وضعيت مسكن، پيش بيني كننده  معنيدار بهزيستي روان شناختي بودند (0.05 p). در گام دوم و سوم نيز متغيرهاي دموگرافيك همراه با مهارت هاي اجتماعي و منزلت اجتماعي به ترتيب قادر به پيش بيني 45.5 و 52.8 درصد تغييرات بهزيستي روان شناختي بودند. به طور كلي، منزلت اجتماعي، قويترين پيش بيني كننده بهزيستي روان شناختي (0.336=β) شناسايي شد. نتيجه گيري: طبق نتايج مطالعه، منزلت و مهارتهاي اجتماعي متغيرهاي قابل تغييري هستند كه مي توانند نقش مهمي در ارتقاء بهزيستي روان شناختي در سالمندان داشته باشند. لذا توصيه ميشود سياستگذاران و كاركنان مراكز بهداشتي- درماني، جهت بهبود وضعيت روان شناختي در سالمندان توجه ويژه اي در ارتقاء منزلت و مهارت هاي اجتماعي داشته باشند.