اندازه ‬گيري فرسودگي شغلي و ارتباط آن با سلامت عمومي در پرستاران شاغل در بيمارستان‬ هاي شهر كاشان در سال 1399

زمينه و هدف: سلامت روان كاركنان و بروز فرسودگي شغلي در قشر پرستاري به دليل اثر متقابل بر مددجو اهميت بيشتري پيدا ميكند. از اين رو پژوهش حاضر با هدف بررسي رابطه بين فرسودگي شغلي و سلامت روان در بين پرستاران شهر كاشان انجام شد. روش كار: مطالعه حاضر، پژوهشي توصيفي- تحليلي است كه از ميان 182نفر از پرستاران كاشان به تفكيك 49 مرد و 133 زن به صورت تصادفي ساده از بخش هاي مختلف در سال 1399 انتخاب شدند و به پرسشنامه هاي سلامت عمومي گلدبرگ، فرسودگي شغلي مسلش و اطلاعات دموگرافيك پاسخ دادند. اطلاعـات جمـع آوري شـده بـا اسـتفاده از روشهاي آمـاري توصيفي و آمار استنباطي (آزمون هاي آنوا و تي) و نرم افزار SPSS مـورد تجزيـه و تحليل قرار گرفت. يافته ها: در بررسي ارتباط بين اطلاعات دموگرافيك و خرده مقياس هاي فرسودگي، سالهاي اشتغال به كار با فراواني عملكرد شخصي، جنسيت مونث و شدت خستگي عاطفي و اطلاعات دموگرافيك و خرده مقياسهاي سلامت روان بين سن و فراواني بروز علايم جسماني و ارتباط بين جنسيت و فراواني علايم جسماني، فرواني علايم اضطرابي و فراواني عملكرد شخصي با 0/05  p ارتباط معني دار مستقيم وجود داشت. در پايان ارتباط بين سن و سلامت عمومي با جنسيت، ارتباط بين جمع مسلش با پاره وقت بودن كار، ارتباط بين سلامت عمومي با تعداد فرزندان و تعداد شبكاري بيشتر با جمع مسلش همگي با 0/05  p معني دار شدند.نتيجه گيري: پرستاران كاشان داراي سلامت روان و فرسودگي شغلي متوسط بوده كه ميزان آن در زنان بيشتر است. اقدامات مديريتي دقيق جهت پيشگيري از پيشرفت آن پيشنهاد مي شود.