رابطۀ قضاوت اخلاقي و پايبندي اعتقادي با گسست در نهاد خانواده

تحكيم نهاد خانواده و برقراري رابطۀ صميمي بين اعضاي آن، به سلامت نهاد خانواده كمك مي‌كند و به‌ويژه در جامعۀ اسلامي، از جايگاه ارزشمندي برخوردار است؛ ولي عوامل متعددي وجود دارند كه بنيان خانواده و دوام آن را تحت تأثير قرار مي‌دهند، كاركردهاي آن را دچار اختلال مي‌كنند و حتي ‌ ‌ به گسست خانواده منجر مي‌شوند. اين پژوهش با هدف بررسي رابطۀ قضاوت اخلاقي و پايبندي اعتقادي با گسست در نهاد خانواده، انجام شده است. روش تحقيق، پيمايشي و ابزار گردآوري داده‌ها‌‌، پرسش‌نامه است. جامعۀ آماري، افراد متأهل ساكن در سه منطقه از مناطق ده‌گانۀ شهر تبريزند كه براساس فرمول كوكران، 384 نفر از آنها به‌عنوان نمونۀ آماري به روش نمونه‌گيري خوشه‌اي بررسي شدند‌. نتايج نشان داد بين قضاوت‌هاي اخلاقي افراد با گسست خانواده رابطۀ مستقيمي وجود دارد. همچنين، پايبندي اعتقادي با گسست خانواده، رابطۀ معكوس و معني‌داري دارد. به‌عبارتي در نهاد خانواده هرچه سهم قضاوت‌هاي فردي دربارۀ موضوعات اخلاقي، بيشتر به‌عنوان ملاك‌هاي اخلاقي‌ مدنظر قرار گيرد و استدلال‌هاي اخلاقي بر پايۀ قضاوت‌هاي شخصي جاي عقلانيت اخلاقي را بگيرد، احتمال وقوع تعارض و در‌‌نتيجه احتمال وقوع گسست در خانواده بيشتر مي‌شود و هرچقدر پايبندي اعتقادي زوجين در زندگي زناشويي بالا باشد، احتمال وقوع گسست در نهاد خانواده كمتر مي‌شود.