بررسي برخي از خصوصيات مورفولوژيكي و فيزيولوژيكي گياهان نخل‌مرداب (Cyperus alternifolius)، وتيور (Chrysopogon zizanioides) و آلوئه‌ورا (Aloe vera) تحت آبياري با پساب‌ شهري

مقدمه: گياه پالايي يك روش زيستي و مقرون به‌صرفه جهت حذف فلزات سنگين از خاك و محيط زيست آلوده مي‌باشد و انتخاب گياه مناسب به منظور گياه پالايي با توجه به گسترش روز افزون آلودگي ها از جمله پساب هاي شهري، بسيار مهم است. مواد و روش ها: در اين راستا آزمايشي در قالب طرح كاملا تصادفي با سه تكرار و به مدت 14 ماه در دانشگاه گيلان اجرا شد و شاخص انباشت فلزات (روي، كروم، سرب، مس، منگنز، نيكل، منيزيم) در سه گياه نخل‌مرداب، وتيور و آلوئه‌ورا تحت تيمار پساب شهري اندازه گيري شد و برخي خصوصيات مورفولوژيكي و فيزيولوژيكي اين گياهان نيز با هم مقايسه شدند. نتايج و بحث: نتايج نشان داد كه تحت تيمار‌ پساب شهري شاخص انباشت فلزات (MAI) در گياه وتيور و آلوئه ورا بيشتر از نخل مرداب بود. در هر سه گياه مورد مطالعه شاخص هاي طول ريشه، طول اندام هوايي، زيست توده كل، شاخص جذب (UI) و شاخص تحمل (TI) نسبت به گياه شاهد كاهش معني داري داشتند و گياه آلوئه ورا بيشترين درصد كاهش را داشت. همچنين بالاترين درصد افزايش در قند محلول كل، محتوي فنل كل، فلاونوئيد كل، آنتوسيانين كل، تانن كل و درصد بازدارندگي راديكال آزادDPPH در گياه وتيور مشاهده شد. بنابراين مي توان گفت از نظر خصوصيات انباشت فلزات و ويژگي‌هاي مورفولوژيكي و فيزيولوژيكي بررسي شده، گياه وتيور موفق تر از بقيه بود.