بررسي نقش تيمارهاي هورموني در تغييرات فيزيولوژيكي انگور ياقوتي سيستان

مقدمه: انگور ياقوتي زودرس ترين انگور در ايران و داراي طعم خوب و مقاومت گرمايي و خشكي بالا مي باشد ولي تراكم خوشه بالايي دارد.مواد و روش‌ها: تغييرات فيزيولوژيكي و ميزان انباشت برخي مواد فيزيولوژيك، تحت سه هورمون جيبرليك اسيد، ايندول 3 استيك اسيد، و آبسيزيك اسيد به ترتيب با غلظت‌هاي mg/L40، mg/L20، و mM/L50 بررسي شد. نتايج و بحث: آبسيزيك اسيد بيشترين تاثير را در افزايش ميزان كلروفيل كل و كارتنوئيد داشت. ميانگين ميزان كلروفيل كل در مرحله پيش از گلدهي (25.51)، گلدهي (18.76) و بعد از گلدهي (26.16) ميلي‌گرم در ميلي‌ليتر بدست آمد. تحت تاثير هر سه تيمار هورموني سطح پروتئين تا 70 درصد كاهش مي‌يابد. تيمار جيبرلين در مرحله سوم نمو خوشه سبب افزايش 26 درصدي سطح كربوهيدرات شد. آنزيم گاياكول پراكسيداز تحت تاثير ايندول استيك اسيد افزايش سطح پيدا كرده اما ساير تيمارهاي هورموني سبب كاهش ميزان اين آنزيم در انگور ياقوتي شده است. بيشترين كاهش آنزيم گاياكول پراكسيداز مربوط به تيمار جيبرلين با كاهش تقريبا 80 درصدي نسبت به نمونه شاهد در مرحله اول و دوم نمو خوشه مشاهده شد. همچنين در مرحله سوم نمو خوشه كاهش 55 درصدي ميزان آنزيم گاياكول پراكسيداز بدست آمد. آسكوربات پراكسيداز تحت تاثير تيمار آبسزيك اسيد افزايش يافت. هر سه هورمون سبب كاهش سطح فعاليت آنزيم كاتالاز در مراحل رشدي شده‌اند. ايندول استيك اسيد در مراحل رشدي سبب افزايش فعاليت پلي فنل اكسيداز گرديد. جيبرلين غير از اندك افزايش فعاليت آنزيم آسكوربات پراكسيداز در مرحله گلدهي، فعاليت سه آنزيم ديگر را در تمام مراحل رشدي به شدت كاهش داد.