بررسي فعاليت ضد ميكروبي مشتقات جديد سيپروفلوكساسين

مقدمه: مقاومت آنتي بيوتيكي از زمان كشف آنتي بيوتيك ها يك واقعيت شناخته شده بوده است، اما در سال هاي اخير با افزايش گونه هاي مقاوم و كاهش آنتي بيوتيك هاي مؤثر و در دسترس ، به مسئله اي نگران كننده تبديل شده است. بنابراين، كشف و يا سنتز عوامل ضد باكتريايي جديد نقشي كليدي در حل مسئله بحران مقاومت آنتي‌بيوتيكي ايفا مي‌كند. هدف اين مطالعه، سنتز مشتقات جديدي از آنتي بيوتيك سيپروفلوكساسين به منظور اثرگذاري بيشتر بر روي باكتري‌هاي مقاوم به سيپروفلوكساسين بود. روش : سري جديدي از مشتقات تيواوره و تيوكاربامات سيپروفلوكساسين سنتز شد و سپس تست آنتي بيوگرام به روش انتشار ديسك بر روي باكتري هاي استاندارد و باكتري هاي باليني مقاوم انجام شد. همچنين حداقل غلظت مهار كننده و كشنده تركيبات سنتزي تعيين گرديد. نتايج و بحث: نتايج نشان داد كه تركيبات S1-6 داراي فعاليت آنتي باكتريال بوده است و تركيب S4 با هاله عدم رشد 38ميلي متر بر روي P. aeruginosa ATCC 27853 موثر ترين تركيب بوده است. از طرف ديگر حداقل غلظت مهاركنندگي سيپروفلوكساسين خالص بر روي باكتري E. coli ATCC 25922 ، 50 ميكروگرم بر ميلي ليتر بود، در حالي كه تركيبات S1-6 داراي حداقل غلظت مهاركنندگي كمتر از 50 ميكروگرم بر ميلي ليتر بر روي اين باكتري مي باشد، كه نشان دهنده فعاليت آنتي باكتريال بالاي تركيبات است. به طور كلي بر اساس نتايج به دست آمده، با اضافه كردن استخلاف‌ها و گروه هاي عاملي مختلف به سيپروفلوكساسين، مي‌توان مشتقات جديدي سنتز كرد كه بر روي باكتري هاي مقاوم ، موثر باشد.