اثر تنش يخ زدگي بر برخي پاسخ‌هاي فيزيولوژيكي و آنتي‌اكسيداني گل‌هاي زينتي ميموني (Antirrhinum majus) و بنفشه (Viola × wittrockiana)

مقدمه: يخ زدگي يكي از تنش‌هاي غيرزيستي است كه اثرات زيانباري بر رشد و بهره‌وري گياهان دارد. اين پژوهش به منظور بررسي برخي پاسخ‌هاي فيزيولوژيكي و بيوشيميايي دو گياه زينتي و مقاوم به سرما شامل گل ميموني (Antirrhinum majus) و بنفشه (Viola × wittrockiana) در شرايط تنش يخ‌‌زدگي انجام شد. مواد و روش‌ها: از كمينه دمايي دي‌ماه سه مكان مختلف گلخانه، شهر اصفهان و فريدون‌شهر (به ترتيب دماهاي 20، 3- و 11- درجه سانتي‌گراد) جهت اعمال تيمارهاي مختلف دمايي بر روي گياهان 70 روزه كشت شده در گلدان به‌مدت 15روز استفاده شد. نتايج: اگرچه روند تغييرات نسبت كلروفيل a و b در دو گياه متفاوت بود، اما با افزايش برودت هوا رشد طولي ساقه روند كاهشي داشت بطوري‌كه در پايين‌ترين دما، طول ساقه گل ميموني و بنفشه به‌ترتيب 63 و 50 درصد نسبت به گياهان رشد يافته در دماي 20 درجه سانتي‌گراد كاهش داشت. مقدار تركيبات فنلي، كربوهيدرات‌هاي محلول و هيدروژن‌پراكسيد روند افزايشي داشت. همچنين افزايش قابل توجهي در فعاليت آنزيم كاتالاز هر دو گياه و آسكوربات پراكسيداز گل ميموني تحت برودت 11- درجه سانتي‌گراد مشاهده گرديد اما فعاليت آنزيم گاياكول پراكسيداز در هيچ يك از سطوح دماي انجماد تغيير معني‌داري نداشت. بحث: بنابراين به نظر مي‌رسد گياه گل ميموني و بنفشه با بكارگيري سازوكارهاي تنظيم اسمزي و با توانايي‌هاي متفاوت آنزيم‌هاي آنتي‌اكسيدان، مي‌توانند در برابر تنش حاصل از انجماد مقاومت كنندكه نشان‌دهنده راهكارهاي مقاومتي متفاوت وابسته به ژنوتيپ آنهاست.