واقع سلبي در گزاره‌ سالبه صادق از ديدگاه راسل

نويسنده در اين مقاله، ديدگاه برتراند راسل را درباره «واقع سلبي» روشن ساخته و سپس به ارزيابي آن مي‌پردازد. در اين راستا، نخست، مباحثي درباره صدق و مطابقت مطرح مي‌شود و با بيان اينكه «صدق منطقي» چيزي جز «مطابقت قضيه با واقع» نيست، جايگاه واقع و نفس‌الامر در فرايند شناخت تبيين مي‌شود. هدف اصلي اين پژوهش شناخت زواياي پنهان «واقع» و «نفس‌الامر» به‌عنوان يكي از مؤلفه‌هاي صدق در گزاره سالبه صادق است كه اين هدف در بررسي ديدگاه راسل در‌باره واقع سلبي دنبال مي‌شود. راسل براين‌باور است كه گزاره‌هاي سالبه صادق داراي نفس‌الامرِ واقعي هستند كه حقيقتاً با واقع گزاره‌هاي ايجابي فرق دارد. ازاين‌رو، وي آن را واقع سلبي (Negative Fact) ناميده است كه داراي هويتي غير از هويت «واقع وجودي» است. راسل براين‌باور است كه پذيرش «فرضيه واقع سلبي» از لوازم منطقي «نظريه مطابقت در تعريف صدق» است؛ فرضيه‌اي كه از زمان طرح آن تاكنون، موافقان و مخالفاني داشته است. نويسنده براين‌باور است كه مدعاي راسل درباره واقع سلبي قابل دفاع است.