تحليل بافت موقعيتي مفهوم عبادت

از مفهوم «عبادت» تعاريف مختلفي ارائه شده است و اين مفهوم دال مركزي كنش‌ها و واكنش‌هاي بين مذاهب اسلامي گرديد و آغاز اين چالش را تعريف ترسيمي سلفيان از مفهوم عبادت است كه بر محور معناي لغوي و تأكيد بر معاني چون «كمال ذل، خضوع» همراه با «كمال محبت» قرار دارد. افزودن عناصر ديگر بر تعريف لغوي مانند «امتياز الوهيت در معبود» و «ربوبيت مطلقه خداوند و نفي استقلال از ما سوي او» نيز براي مواجهه با اين تبيين اشتباه از عبادت است. اين پرسش مطرح است كه چگونه مي‌توان كاستي در تعاريف ترسيمي از عبادت را ترميم كرد. در اين نوشتار تلاش مي‌شود با توجه به فضاي حاكم در عصر جاهلي و با نگاه به بافت موقعيتي و فرازباني مفهوم عبادت، تصوير دقيق تري از آن ارائه كرد و بر اين محور، عبادت به معناي باور اختياري به يگانگي ربّ و فرمانبرداري فروتنانه و عاري از استكبار و سرپيچي نسبت به ربّ است.