زبان قرآن از ديدگاه آيت‌الله جوادي آملي

از جمله مسائل مطرح در حوزه زبان دين و قرآن، معناداري، معرفت ‌بخشي و واقع‌نمايي گزاره‌هاي قرآني است. اين مباحث ابتدا در خصوص متون مقدس يهودي مسيحي طرح گرديد، سپس دامنه آن توسط برخي روشنفكران معاصر به زبان قرآن كشانده شد. آيت الله جوادي آملي، از جمله مفسران معاصري است كه در صدد پاسخ به پرسش‌هاي نوپديد در خصوص زبان قرآن برآمد. در اين مقاله با روش تحليلي ـ توصيفي با اشاره به برخي زمينه‌هاي چالش‌‌برانگيز زبان دين در جهان غرب، به تبيين ديدگاه آيت الله جوادي آملي پيرامون زبان قرآن پرداخته شده است. يافته‌هاي تحقيق نشان مي‌دهد بر خلاف ادعاهايي كه زبان دين و قرآن را فاقد معنا و معرفت افزايي مي‌دانند، در نگاه آيت الله جوادي آملي، زبان دين و قرآن بر اساس ادله برون ديني مانند: برهان حق، برهان هدايت، نارسايي معيار تحقيق‌پذيري و ادله درون ديني: مانند اوصاف سلبي و ثبوتي قرآن، اهداف قرآن و روش قرآن در بيان معارف و قصص، روايت ثقلين، معنادار، معرفت‌ بخش و واقع ‌نما مي‌باشد.