تحليل محتواي روش‌هاي سنجش كارايي سرمايه‌گذاري در پژوهش‌هاي داخلي

بررسي وسيع ادبيات هر پژوهش، بينش عميقي در موضوع آن به دست مي‌آورد. بااين‌حال، زمان و منابع، گستردگي مطالعه را محدود مي‌كند. ازاين‌رو، پژوهش حاضر با تمركز به موضوع كارايي سرمايه‌گذاري، كليه پژوهش‌هاي منتشر شده در پايگاه اطلاعات علمي جهاد دانشگاهي از سال 1388 تا 1399 را به روش تحليل محتواي كمي و كيفي بررسي نمود تا اطلاعات جامعي به پژوهشگران اين حوزه ارائه نمايد. نتايج بررسي 72 مقاله مرتبط نشان داد 26 مدل با استفاده از 30 متغير در 121 تكرار توسط پژوهشگران بكار رفته است. 55.6 درصد شامل 40 مقاله از مدل‌هاي مبتني بر رشد فروش و 20.8 درصد شامل 15 مقاله از كيوتوبين استفاده كرده‌اند. از متغير كنترل در 35 مقاله شامل 61/48 درصد استفاده‌نشده است. همچنين، مدل تك متغيره رشد فروش با سهم 32 درصد در23 مقاله پُركاربردترين مدل است. از آنجائي كه نتايج پژوهش‌هاي مبتني برداده‌ نسبت به انتخاب متغير و كيفيت داده‌ها بسيار حساس‌اند. با هدف كاهش تأثير منفي عواملي مانند تورم،عدم تجديد ارزيابي دارايي‌ها و كارايي ضعيف بازار سهام بر كيفيت معيارهاي رشد فروش و كيوتوبين، بومي‌سازي روش‌هاي سنجش كارايي سرمايه‌گذاري، تعديل داده‌ها يا تفسير نتايج با در نظر گرفتن عوامل مؤثر، پيشنهاد مي‌شود.