مقايسه علامت‌دهي انواع سود و تأثير آنها بر مازاد بازده سهام

پيش‌بيني بازده سهام يكي از دغدغه‌هاي اصلي سرمايه‌گذاران است، زيرا به اين وسيله مي‌توانند در سطح مشخصي از ريسك به بازدهي بيشتري دست يابند. تجزيه‌وتحليل محتواي اطلاعاتي موجود در گزارش‌هاي مالي منجر به افزايش يادگيري ‌سرمايه‌گذاران و به تبع آن تغيير ميزان علامت‌دهي سود ‌مي‌شود. اين تغيير ‌مي‌تواند موجب چرخش ديدگاه ‌سرمايه‌گذاران در استفاده از معيارهاي جايگزين سود خالص، مانند سود ناخالص يا سود عملياتي شود و در نهايت بر كسب مازاد بازده سهام تأثير داشته باشد. از اين رو، هدف پژوهش حاضر بررسي مقايسه‌اي علامت‌دهي سود خالص، سود ناخالص و سود عملياتي و مقايسه تأثير آنها بر مازاد بازده سهام در شركت‌هاي پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران مي‌باشد. براي آزمون فرضيه‌هاي پژوهش، از مدل رگرسيون چند متغيره و نيز مدل پنج عاملي فاما فرنچ (2015) استفاده شد. نمونه پژوهش شامل 135 شركت پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران است كه به روش غربال‌گري انتخاب شد. يافته‌هاي پژوهش نشان ‌مي‌دهد كه ‌علامت‌دهي سود خالص نسبت به سود ناخالص بيشتر است. همچنين ‌علامت‌دهي سود خالص از سود عملياتي نيز پيشي گرفته است. نتيجه ديگر پژوهش حاكي از اين است كه سود خالص نسبت به سود ناخالص و سود عملياتي توانايي بيشتري در ايجاد مازاد بازده سهام دارد..