هوش مصنوعي و تصميم‌گيري اخلاقي در حسابداري و حسابرسي: تحليل چالش‌هاي مرتبط

چكيدهمقاله حاضر، چالش هاي اخلاقي كاربرد سيستم هاي حسابداري مبتني بر هوش مصنوعي براي تصميم گيري را بررسي و در چارچوب مدل چهارمؤلفه اي رست در باب تصميم گيري صحيح ارائه مي نمايد. مقاله پيش رو به ادبيات مربوط به حسابداري به عنوان يك عامل ذهني همانند عملكرد يك واسطه در زمينه اجتماعي - مادي كمك مي كند. اين كار با ارائه يك استدلال قوي صورت مي پذيرد كه هوش مصنوعي به تنهايي، علي‌رغم نقش توانمندكننده و واسطه‌اي كه در حسابداري دارد، نمي‌تواند تصميمات اخلاقي حسابداري بگيرد، زيرا از نظر مدل رست فاقد پيش‌شرط‌هاي لازم است. علاوه بر اين، از آنجايي كه هوش مصنوعي با وجود يادگيري مستقل و شيوه‌هاي انطباقي، مقيد به اهداف از پيش تعيين‌شده توسط انسان ها بوده، فاقد بي‌طرفي واقعي است. موضوع مورد بحث در بين 138 مقاله از 43 مجله معتبر بين المللي حسابداري بررسي شده است. در كدگذاري موضوعي مقالات انتخاب شده، پنج چالش اخلاقي عمده تصميم گيري مبتني بر هوش مصنوعي در حسابداري شناسايي گرديد كه عبارتنداز: بي طرفي، حريم خصوصي، شفافيت، پاسخگويي و قابل اعتمادبودن. با استفاده از مؤلفه‌هاي مدل رست براي تصميم‌گيري اخلاقي به‌عنوان چارچوبي پايدار براي ساختار مورد بحث، مي توان چالش‌ها و ارتباط آنها را براي همكاري آينده انسان و ماشين در دفاتر مختلف بين انسان‌ها و هوش مصنوعي، مورد بحث قرار داد. از اين رو علاوه بر درك فرآيند مناسب تصميم گيري در حسابداري بر اساس هوش مصنوعي پيشنهاد مي شود كه فرآيندهاي حسابرسي مستقل و داخلي نيز از نظر مهارت‌ها و آگاهي، تطبيق داده شوند تا از تصميم‌گيري اخلاقي مبتني بر هوش مصنوعي اطمينان حاصل شود.