تحليل تطبيقي مباني اقتصاد جمعيت از منظر مكتب شيكاگو و آموزه‌هاي قرآن كريم

اقتصاد جمعيت از ديرباز موضوعي چالشي در ادبيات توسعه و پيشرفت اقتصادي بوده است. در اين زمينه اقتصاددانان تحليل هاي متفاوتي از كاركردهاي اقتصادي جمعيت و همچنين انگيزه هاي فرزندآوري ارائه دادهاند. يكي از رويكردهاي مطرح در اين زمينه، رويكرد مكتب شيكاگو به جمعيت و فرزندآوري است.جمعيت و منابع انساني يكي از اركان مهم و تاثيرگذار رشد اقتصادي است كه فراهم كننده نيروي كار و سرمايه انساني و موجد نوآوري ها و خلاقيت ها در فرايند رشد و پيشرفت اقتصادي مي‌باشد. در اين ميان، اما نظريه‌هاي كاهش و افزايش جمعيت انساني از منظر اقتصادي، اجتماعي و ديني، از دير باز، يكي از مباحث چالش برانگيز در ادبيات اقتصاد جمعيت بوده است. هدف از اين پژوهش، تحليل تطبيقي ديدگاه‌هاي جمعيتي مكتب اقتصادي شيكاگو و آموزه‌هاي قرآن كريم مي‌باشد كه پس از ذكر بن‌مايه‌هاي نظري اين دو ديدگاه، با روش تحليل تطبيقي، پژوهشي نوآورانه را ارائه نموده است. يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهد: ادبيات اقتصاد باروري مكتب شيكاگو كه مباني آن برگرفته از نظريه كميت – كيفيت جمعيت گري بكر بوده و پايه اصلي عمده نظريات اقتصاد باروري در اقتصاد متعارف مي‌باشد، اختلافات جدي و اساسي با مباني قرآني در حوزه جمعيت دارد. همچنين از ديدگاه قرآن كريم، رويكرد هزينه-فرصتي در ازدواج و فرزندآوري مردود بوده و نوعي شرك و كفر به وعده خداوند متعال محسوب مي‌گردد. و نگاه مكتب شيكاگو به فرزندان به هيچ عنوان از بعد نعمت الهي نبوده و تمايلات مالي در فرزندآوري را داراي اولويت نسبت به تمايل و اشتياق فطري انسان مي‌داند. بر همين اساس و در نظر گرفتن انتخاب عقلايي فرد مسلمان با فرض عقلانيت محدود، ديدگاه مكتب شيكاگو از منظر مباني ديني مردود است.